Kırılmakta bir nimettir
Biraz üzülürsün, çokça düşünürsün, kırıldığın yer, artık en iyi bildiğindir. Biraz ağlarsın biraz susarsın.
Kırılmak büyümektir, sabretmektir.
Tek dostunun Allah olduğunu hissetmektir. Çünkü
Cevher har-da
İnsan dar-da işlenir.
Bazı şeyleri unutamıyor işte insan.
Ne boğazında düğümlenen sözcükleri, ne vedalaşamadan ayrıldığın insanları, ne şimdiki aklım olsaydı dediğin geçmişini ve ne de düşündükçe ben bunu nasıl yapmışım dediğin içini kavuran pişmanlıklarını.
Bir markete girersin bir şeyler bakarsın. Çıkmadan önce market sahibine Allah kolaylık versin hayırlı işler dersin. Ayrılmanın bile bir adabı vardır. Gel gör ki vedayı bile hak edemeyecek kadar sevilmemişiz. Bu hikâyede yine kaybeden biz olduk.
İnsan çok sevse de olmuyor bazen. O kadar olmuyor ki ümit etmek içinde ki yangının bir tezahürü oluyor. Bir hatır soramayışın omuzlarına bindirdiği kamburla kalakalıyorsun öylece. Hani kalsan olmuyorda, gitsen yanacaksın büsbütün.
