"En başında bir hayaldin ya benim için,hayalin düğünü töresi bir hoştu,öyle münasip görülmüştü,yaşanmışlığı da ayrı güzelmiş be gülüm.Düş gibi,masal gibi yaşadık ,gitti işte.Artık uzak.Artık erişilmez ama hatıralarda, hatıralarımda ya.Bilirim hatıralar kaybolmaz,yalan yanlış olsun tek hatırlayan olsa dahi"
Açlık denen ne menem hissiyat, sanılır ki midenin açlığıdır ve yemektir bastırmanın ilacı.Gönül açlığından kimse söz etmez ama.Açlıkların en beteri,ruhunda hissettiğin o acı.
"Seni ölene kadar seveceğim" demiştim ya ,yineliyorum, "Yalnız seni sevdim ve son nefesime kadar da seveceğim. Sanırım sadece severek değil, seni özleyerek öleceğim"