Çocukluğu köyde geçen insanların ortak bir dili var. Aynı sıkıntılar, aynı umutlar, aynı hisler… Hepimiz köyden kaçtık, kurtulduk ama köyü içimizde taşıyoruz.
İyi ki varsın Ahmet Yetik. Bana hatırlattıkların, hissettirdiklerin için teşekkür ederim.
Umarım daha çok hikaye yazarsın. Sabırsızlıkla bekliyorum.