zen
@taliarta
su kenarında oturduğumda yükseliverdi bulutlar
87 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Spoiler Alarmı
Lara Jean, JOHN AMBROSE MCCLAREN'LA OLMALIYDI. Ve kesinlikle eminim ki üniversitede Peter'dan ayrıldı. (Yürütemeyecekleri barizdi zaten) Sonra JOHN AMBROSE MCCLAREN'LA birlikte olup GERÇEK VE NİHAHİ aşkı yaşadı. Ayrıca evlendiler, 5 çoculu, 2 yavru köpekli harika bir aile kurdular. Eminim. Nokta. Gerçek Son.
Bir Ruhun Yarısı
Kitap MUH TE ŞEMMMMMMMMMMM idi.
Yazım dili o kadar rahatlatıcıydı ki, kitap okumak başlı başına terapi değilmiş gibi her bir satırda harika bir rüyaya dalıyormuşum gibi hissettim.
Konusu, karakterleri, olay örgüsü... çok tatmin ediciydi. En son ne zaman bir kitabı bu kadar rahatlatıcı buldum, içimi bu denli ısıttı, beni sarıp sarmaladı hatırlamıyorum.
Çok özgün buldum. Diyaloglar, betimlemeler, merak unsurları... Her şeyiyle muazzam kurgulanmış ve ilmek ilmek özenli bir işçilikle işlenerek yazılmış.
Ay çok güzeldi işte, keşke herkes okusa. Ben bilerek postitlemedim. Tekrar okuyacağım ve o zaman deli gibi postitleyeceğim her yeri︎:)
Düşmüş Tanrıların Çocukları
Hiç sevemedim. Baştan aşağı savaş sahneleriyle doluydu. Her bölümde çarpışan kılıçlar, çekilen hançerler vardı. Çok politikti, sıkıcıydı. Tamamen savaşa ve stratejilere odaklanılmıştı. Keyif veren, sempatik ve komik tek bir karaktere, olaya yer verilmemişti. Dönüp dönüp aynı sayfayı okuyormuşum gibi hissettirdi. Çok fazla yer ve karakter adı vardı. Bu durum zenginlik ve derinlikten ziyade kitabı boğucu ve karmaşık bir hale getirmişti.
Carissa Broadbent'in kaleminden okuduğum 4. kitaptı ve ilk kez bir kitabını beğenmemekle birlikte 2. yarısını atlaya zıplaya zar zor bitirdim.
Yıldızlar ve Gölgeler Krallığı
Adara içinde barındırdığı güçlerden dolayı Veliaht prensle evlenmek zorunda. Fakat evinden ayrılıp saraya giderken tanıştığı Evren aklından hiç çıkmıyor. Kısa süre sonra da onun Veliaht prensin kardeşi olduğunu öğreniyor.
Adara ve Evren arasındaki hisler ve cinsellik çok çabuk gelişti. Bu durum bana geçmedi.
Özgün bulmadım. Tüm sahneler farklı farklı kitaplardan alınıp birleştirilmiş gibiydi.
Karakterlerin bir derinliği yoktu. Gelişime açık oldukları izlenimi almadım.
Adara içine düştüğü dünyadan bir haberdi. Kime güvenip güvenemeyeceğine, kimin nasıl biri olduğuna çok çabuk karar verdi.
Olaylar hızlı geliştiği için sonda öğrendiğimiz şaşırtıcı gerçek beni etkilemedi.
Sahtekâr Leydi Talih
Yazar duygulara kör bir kaleme sahip. Yazım dili, bilimsel kelimelerle dolu makale tadındaydı. Komünistler ve Milliyetçilerin çatışmasına o kadar odaklanılmıştı ki ne karakterleri tanıyabildim ne de okuduğumdan keyif aldım. Şu şuna şu yüzden savaş açmış, bu şöyle demiş, o buna emir vermiş, bu ona ihanet etmiş gibi gibi keskin ve duygusuz cümlelerle yazılmış bir kitaptı. Okurken hiçbir şey hissedemedim. Haliyle karakterleri ne benimsedim ne de sevdim.
Rosalind ve Orion ajanlar. Evli bir çiftmiş gibi davranarak cinayetlerin ardında kimlerin olduğunu bulmaları isteniyor. Nefretten aşka olsun denildiği için, Rosalind Orion'dan tamamen sebepsiz yere nefret etti. Kalabalık önünde evli gibi görünmeleri için el ele tutuşmaları gerektiği bir sahnede tırnaklarını adamın etine sapladı falan. Haliyle bu sahneden sonra, sözde ajanımızda, profesyonellik aramaktan vazgeçtim. Zaten kitabın başında yıllardır ajan olduğuyla ve yetenekleriyle övünürken, sonraki sayfada henüz sahte ismiyle seslenilmesine alışamadığından bahsetmişti. Ama o zamanlar umutluydum, olur öyle şeyler, demiştim-
Çevrilmesini heyecanla beklediğim bir kitaptı, zaman kaybı olduğunu düşünüyorum.