Eskiden tan ağarırken dinlemeyi severdim, severdim
Seni yamaçta beklemeyi, hiç boşuna değil hem!
Hiç aldatmazdı beni, ey sevimli, senin
Habercilerin, meltemler, çünkü gelirdin hep, Alışılmış yoldan gelirdin her şeyi ruhlandırarak
Güzelliğin içre; nerdesin, ey ışık!
Yürek uyanık yine, fakat tutup
Sarar beni sonsuz gece hep.
...
Nereye? Nereye? Bir burda duyarım seni bir orda
Ey Görkemli! Ve ezgi sarar yeryüzünü çın çın.
Frederich hölderlin