Ceviz kokulu bir sandığa sakladığımız bir gömüdür bizi biz yapan geçmiş.Değer mi, degmez mi bilinmez ama hasretimiz kadar yaşlanmışızdır.Ve ne zaman yolumuz düşse o sandığa durup orada,kendimize bakarız yeni baştan.
Gün geldi , kış uykusundan uyandım; kanatlarım olduğunu keşfetmiştim; onları çırptım ve yükseldim, çocukluğumun dünyası uzaklarda kaldı. Sayfayı çevirdim.