Gamze Taylak
@taylakgamze
Bir gün baksam ki gelmişsin..
Şu anda okuduğu kitap
Vâkti geldiğinde şu ân soluklanan herbirimiz, ârşa uzayıp giden dikili mezâr taşları gibi mücerret kalacağız. Adına ölüm dediğimiz, esâsında âşığın mâşuğuna kavuştuğu o visâl eyyâmı, nâgehan kapımızı tıklatacak. Gelen misafire hâzırlık dâhi yapmamış olan bizler, ölümün müstehzî bakışlarıyla buluşacağız.Tekmil âzalarımızla, müthiş bir ürperti, bir soğukluk geçireceğiz. Korkuyoruz... Mihmân olarak geldiğimiz deh'r-i dünyâda padişah gibi yaşadığımız için utanıyoruz, âhlanıp vâhlanıyoruz. Bunlar son terennümleri oluyor insân denilen zebûn mâhlukâtın. Ve son bir vâsiyet dökülüyor dudaklarımızdan.
"Olmaz da, ben ölürsem şâyet, mezâr taşımın dibâcesine şu söz yazılsın:
âh mine-l âşk..."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gönlümde bir fırtına sonu tufan
Rüzgâr her estiğinde adını söylüyor
Kulaklarım sağır olsun diliyorum.
Dudaklarıma mühürlenmiş sözcük gibi ismin..
Hangi cümleye başlasam başına adını koyuyorum,
Dilim lâl olsun istiyorum.
Aklım bir zincir vursun yüreğime,
Her halkada demirin soğukluğu yaktığın ateşi söndürsün diliyorum.
Kalbime ayaz vursun, donsun.
Öldürmeye çalıştığım sen değilsin!
Bitirmeye çalıştığım sen değil,
Kaçtığım sen değilsin..
Kaçtığım sen değilsin ey yâr ben kendimden kaçıyorum..°
Elimde bir hançer, sen yeni güne doğ,
Bırak ben öleyim..
"Her neye meyletse gönül, her kere vîrân oluyor.
Göz ne taraf dönse, görüp gördüğü hicrân oluyor."
Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz
Düpedüz sarıl bana dedikten sonra sarılmanın ne anlamı kalır!
Serenad, Zülfü Livaneli