Özlem Kaya
@teachosfer
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanın yüreğine bilim yapma ateşi düşüren ilk şey doğadaki olayların belli aralıklarla tekrarlandığını gözlemesidir.
Ankara’daki kırtasiyecilere 1970’li yıllarda gelen ilk hesap makineleri kilitli cam vitrinlerde sergilenirdi.Herkes fiyatını merak ettiği için de hesap makinesinin yanına fiyatını belirten bir etiket mutlaka koyulurdu.Birkaç kez bu etiketin demirbaş numarasını belirttiğini sanıp aletin fiyatını sormuştum, o denli pahalıydılar!………. O zamanlar hesap makinelerinin ekranında gerçek lambalar vardı ve pilin enerjisini hızla emiyorlardı.
Napier bu kuralı uygulamak için art arda küçük zaman aralıklarında ne kadar ilerleyeceğini yaklaşık olarak hesaplayan eşitsizlikler kurmuş ve ömrünün tam yirmi yılını bir logaritma tablosu hazırlamakla geçirmiştir…….Böylece uzun çarpma ve bölme işlemleriyle bulunacak bir sonuç, toplama çıkarma ve tabloya bakma işlemleriyle derhal bulunur hale geldi.Napier’in bu çalışmasını gören Pierre Laplace’ın Napier için. “Birkaç ayda bitecek hesapların süresini birkaç güne indirerek astronomların hayatını ikiye katladı ve onları bu çeşit hesaplarda hata yapıp mahcup olmaktan kurtardı.” Demesi çok yerinde bir tespittir.
Irak bölgesinde bulunan bir tablette ise köşegen uzunluğu ve alanı verilen bir dikdörtgenin kenar uzunluklarının nasıl bulunacağı anlatılıyor.Dört bin yıl önce bu konuda çalışan insanlara “Bu yaptıklarınız günlük hayatta ne işe yarayacak?” Diyenlerden ise geriye bir şey kalmamış.
Bir de meşhur Plimpton 322 tableti var….
Ya Paskalya Adası’na ne demeli?Güney Doğu Pasifik’te yer alan ve en yakın kara parçasından binlerce kilometre uzakta bulunan bu adada, ağırlıkları elli tonu, boyları on metreyi geçen yüzlerce insan heykeli var.Bu heykellerin nasıl yapıldığı, buraya nasıl getirildiği, yapanların kim olduğu bilinmiyor. Adanın bitki örtüsü ve diğer bulgular ışığında türetilen en akla yakın açıklama, adanın eski sakinlerinin adanın doğal varlığını hesapsızca kullanarak üstün düzeye geldiklerini iddia eder.Burada yaşayan insanların, adanın kendilerini besleme kapasitesini hesaplamadıkları için zamanla besin kıtlığı yaşadığı ve bu dev heykelleri yapan uygarlığın kendi hesap bilmezliğine yenilip yok olduğu düşünülür.