Talebe
@tefekkur_
Kalıpları kır, Kendini bul...
Toplum; çok farklı karakterdeki ve dusuncedeki insanlari ozellikle bulunduğu yere, konumumuna, kiyafetine, cinsiyetine vb. göre belli bir kalıba girmeye, kendi gibi düşünmeye zorlar. Ve bir nebze de başarılı olur.
Birey tek başına kaldığında, üstündeki baskı kalktığında bir an afallar ve girdigi kalıp içinde hareket eder. ama doğal akış içinde özüne dönebilir.
Herkes bir an durup, büyük resim içinde nerede oldugunu, nerede olmak istedigini, ne olduğunu, ne olmaya zorlandığını düşünüp.
Özüne dönerek kendi yolunu çizmelidir.
(Kitap icindeki çizimlerde fabrika inşaatı yapılırken kontrolsuz patlama sırasında iş kazası ile işçi ölümlerini bile konu alan derin bir kitap.)
Reklam
Dün Bugün Yarın
Uzun yasamanin cevrenle sevdiklerinle birlikte olursa mutluluk getirdigi, yoksa ayrilik hüzün dolu bir mutsuz bir yasam oldugu anlatiliyor. Tom gibi 400 sene yasamaya gerek yok.
80 85 yasini bulan insanlar bile birçok yaşıtının cenazesine katılıp hayatta yalnızlığı hissetmektedir. Yine farkliliklar olumlu manada pozitif gibi görünse de toplum standartlarinin üstünde; uzun ömür olsun, yuksek zeka olsun cevre tarafından benimsenmez. Hatta cezalandirir. Kitap farkli kurgusu ile normal sartlar altinda dusunmenin dışına cikariyor. Zamani, hayati, sevgiyi sorgulatiyor. Anın degerini bilip, hayatta her sartta bağlı ve barışık olmali, cevremizde dost gibi gorunen dusmanlara karsi da uyanik olmaliyiz.
Yazar dijital tehlike ile farkindalik yaratip tavsiyelerde bulunuyor.
Kendi Anne babamizdan tembihlenmedigimiz yeni bir olguda bizi aydinlatiyor. Tesekkurler.
