Reklam
Şu sıralar beklemediğim şeyler oluyor hayatımda. Normale alışmışken farklı şeyler başıma gelince sanki dünya gözümde yedi kat daha büyüyor ve ben kahroluyorum.
Kendi içimde herkesten gizlediğim bir yaşamım var. Sürekli kendi içerimde savaş halindeyim fakat dışım düğün dernek havasında. Yoruluyorum. Ne kadar çabalasam da iyi olamıyorum. Kendimi zehirlediğim gibi çevremi de zehirliyorum. Bunalıyorum. Bitmek bilmeyen bu can sıkıcı durum tarafından her gece yeni bir tabuta giriyor bu aciz bedenim. Üşüyorum. Çölün ortasında fırtınadan sırılsıklam olmuş bir şekilde yaralı hayvanlar gibi debeleniyor bedenim. Yaşıyorum. Ama sadece nefes alıyorum.
Reklam