İnsanın bir derdi olduğunda sanki dermanını, çaresini bulacakmış gibi kime rastlasa hepsine derdini söylemek ister. Söyleyecek adam bulamadığında da kendi kendine ya da taşlara duvarlara söylemek zorunda kalır.
Fakat alışılmış bir haldir , insan ne büyük felaketlere ne de büyük sevinçlere birdenbire inanmaz . Gönül öyle bir müftüdür ki istemediği şey için pek kolay fetva vermez .