Bir şeyin sancısı var içimde, bir şeylerin ağrısı. Yaşadıklarımın, belki de yaşayacaklarıma olan korkularımın sancısı. Ağlatmayan ama güldürmeyen acı ne geçiyor ne de yaşatıyor. Korkularımın, umutsuzluklarımın, yalnızlıklarımın o dayanılmaz ağrısı içimi deliyor, deliyor ama geçmiyor. Delip geçmiyor. Nefes alamıyorum, nefes aldırmıyor hiçbir şey. Hiçbir şeye inanmıyorum, hiç kimseye. Kalbim bu güvensizliğin altında eziliyor. Şimdi anlatamıyorum, anlamıyorsunuz ama bir gün aranızdan sessizce çekileceğim. Anlayacaksınız.