Ölmek üzere olan bir insan son anlarında eski günlerine dönmeye çabalar. Tıpkı sonu gelen bir uygarlığın da sessiz sedasız sonunu beklemesi gibi. Bir uygarlığın yok olması bir insanın ölmesi gibi değildir. Uygarlık yok olduğunun farkına varmaz.
Hiçbir şey düşünmeye cesaretim yoktu. Böyle zamanlarda en komik düşünceler bile insanı ağlatabilir; yalnızlığa katlanmak acıya katlanmaktan daha zordur.