Dünyanın değişmediğini mi düşünmüştü gerçekten? Aptallık etmişti.
Dünya mucizelerden, beklenmedik depremlerdeni fırtınalardan oluşmuştu. Yanındaki çocuk. Onu bekleyen gelecek. Her şey mümkündü.
"Neden onu benimsedin? Bastonun. Karga Kulübü. Yeni bir sembol seçebilir, yeni bir efsane yaratabilirdin."
Kaz' ın acı kahve gözleri ufka kilitlenmişti, doğan güneşin soluk sarı ışığıyla yıkanıyordu. "Kargalar insanların yüzlerini hatırlarlar. Onları besleyen, onalara iyilik yapan insanları hatırlarlar. Ve onlara kötülük yapan insanları da."