Belki de hayatım koca bir şimdiden ibarettir. Doğumumun öncesi geçmiş, ölümümden sonrası ise gelecektir.
Kendimi bildim bileli şimdiye doğru yürümüşüm; buraya, ben olmaya. İstikametim hep benmişim, nereye gidersem gideyim kendimi bulacakmışım.
Hayal kırıklıklarım kırmıyor beni artık. Hüzünlerim ıslatmıyor göz pınarlarımı. Yaşam motivasyonum kanamıyor olur olmadık oklarla, yüreğime saplanan. Ben üç beş aylık bir plan değilim ki. Kısa vadede anlaşılmaz benim oluşum. Yağmurun ne kadar ıslattığı dindiğinde anlaşılır.
Yaşadığım onca şeyden geriye bir tek ben kaldım naçizane. İç dünyamın muhtarı, kendi kendimin çobanıyım.
