Sen boyun eğmezsin.
Sonra Evalin kayboldu. Sabah güneşinde bir çiy gibi.
Fakat sözleri orada kaldı.
Aelin'in içinde çiçekler gibi açtılar. Kor kadar parlak.
Sen boyun eğmezsin.
"Çok cesurca davrandın," dedi annesi. "Çok cesurca davrandın, çok uzun bir süre boyunca."
Aelin boğazından yukarı yürüyen sessiz hıçkırığa engel olamadı.
"Fakat bir süre daha cesur olman gerek Ateşyürek'im..."
Annesinin hayalet eli Aelin'in kalbinin üzerine yaslandı.
"Önemli olan bunun gücü. Nerede, ne kadar uzakta olursa olsun yuvana dönmek için sana klavuzluk edecek bu."
Çok, çok yorgundu.
Terrasen için seve seve yapmıştı bunu. Her şeyi. Terrasen için bu bedeli ödemeyi hak ediyordu.
Her şeyi yoluna koymaya çalışmıştı. Çabalamış ve başarısız olmuştu.
Ve çok, çok yorgundu.
Ağlamasına engel olamıyor; durmadan ağlıyordu. Maeve'in yüzünden aşağı akan kanı gördüğünde içinde bir baraj çatlamıştı sanki. Cairn'in o gözyaşlarını görüp görmediği, kokularını alıp almadığı Aelin'in umurunda değildi. Varsın Cairn bedenini tuzla buz olana dek ezsindi. Varsın bunu tekrar tekrar yapsındı.
Aelin direnmeyecekti. Buna gücü yoktu.