Suskunluğun yerine sözü koyalım, daha önce hiçbir şey olmamış gibi davranmayı, bu aptalca ve boş davranışı bir kenara bırakıp geçmişteki yaşantımız -buna ne kadar yaşantı denilebilirse elbette- hakkında açıkça konuşalım, kör gibi davrandığımız zamanı konuşalım, bırakalım gazeteler bunu bize anımsatsın, yazarlar yazı yazsın, televizyon bizim üstünü örttüğümüz görüntüleri yayınlasın, insanların katlanmak zorunda kaldıkları her türlü kötülüğü anlatabilmeleri sağlansın, ölülerden söz edilsin...
Bizler birer robot ya da konuşan taş parçası değiliz bay ajan, her insan gerçeğinde her zaman kaygı taşıyan bir yan vardır, bizler her an sönme tehdidi altında titreyen küçük birer aleviz ve her şeye karşın korkarız bunu söylerken..