Yazar:
José Saramago
Çevirmen:
Aykut Derman
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
352
Basım Tarihi:
2 Mart 2015
İlk Yayın Tarihi:
2004
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Ensaio sobre a Lucidez
Orijinal Dil:
Portekizce
Orijinal Ülke:
Portekiz
ISBN:
9789750709760
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ebemizin Örekesini Görmek!Hayat ve İnsan
Görmek istediğimizi mi görüyoruz? Görmemizi istediklerini mi? Yoksa gerçekten olanı mı? Belki yine körüzdür.
Özellikle bu dönemde mutlaka okunması gereken bir eser!
Bu kitabı okumadan önce yazarın 
Körlük kitabını okumanız da fayda var. "Elimde maalesef o kitap yok şuan almaya da bütçem yok direk 
Görmek okumaya başlasam olmaz mı? "derseniz olur tabiki ama kitaptan aldığınız verim bence %100 yerine %75-80 arasına düşer. Çünkü ilk kitapta yazarın hem olaylara bakış açısına hem de üslubuna alışarak ikinci kitapta kendinizi tamamen kitabın içerisine sokma ihtimaliniz var birinci seçenekte.
Kitaba gelecek olursak.
Kitap yağmurlu bir seçim gününde başlıyor.. Sonrasında spoiler vermeden söylemem gerekirse halk hükümeti protesto için boş oy yani namıdiğer ismiyle beyaz oy kullanıyorlar. Daha sonra ise örneklerini 21. yy da defalarca gördüğümüz gibi bu kişiler hükümet tarafından terörist muamelesi görüyor. Sonrasında olaylar Körlük kitabına bağlanıyor çünkü bu kitap Körlük kitabından 4 yıl sonrayı anlatıyor....
Okurken dikkatli olursanız siyasi yapı, hiyerarşi, derin devlet vs bir sürü olay ciddi anlamda algılayabilirsiniz. Günümüz ile bağlantı kurarak belki devlet-hükümet farkını belki ya bendensin ya törörist ikilemini hatta belki de gündemi değiştirmek için siyasetçilerin nasıl el birliğiyle kendi insanını bombaladığı algılayabilirsiniz.
Daha fazla bir şey demek istemiyorum.
Okuyun, anlayın, okutturun... - bence ortadaki en önemlisi, maalesef çoğu insanımız da bulunmuyor -
Körlük kitabını okumanız da fayda var. "Elimde maalesef o kitap yok şuan almaya da bütçem yok direk Görmek okumaya başlasam olmaz mı? "derseniz olur tabiki ama kitaptan aldığınız verim bence %100 yerine %75-80 arasına düşer. Çünkü ilk kitapta yazarın hem olaylara bakış açısına hem de üslubuna alışarak ikinci kitapta kendinizi tamamen kitabın içerisine sokma ihtimaliniz var birinci seçenekte.
Kitaba gelecek olursak.
Kitap yağmurlu bir seçim gününde başlıyor.. Sonrasında spoiler vermeden söylemem gerekirse halk hükümeti protesto için boş oy yani namıdiğer ismiyle beyaz oy kullanıyorlar. Daha sonra ise örneklerini 21. yy da defalarca gördüğümüz gibi bu kişiler hükümet tarafından terörist muamelesi görüyor. Sonrasında olaylar Körlük kitabına bağlanıyor çünkü bu kitap Körlük kitabından 4 yıl sonrayı anlatıyor....
Okurken dikkatli olursanız siyasi yapı, hiyerarşi, derin devlet vs bir sürü olay ciddi anlamda algılayabilirsiniz. Günümüz ile bağlantı kurarak belki devlet-hükümet farkını belki ya bendensin ya törörist ikilemini hatta belki de gündemi değiştirmek için siyasetçilerin nasıl el birliğiyle kendi insanını bombaladığı algılayabilirsiniz.
Daha fazla bir şey demek istemiyorum.
Okuyun, anlayın, okutturun... - bence ortadaki en önemlisi, maalesef çoğu insanımız da bulunmuyor -Umut tuz gibidir, beslemez ama ekmeğe tat verir..1000Kitap
Sözlük anlamı fazlasıyla tanıdık olan "halkın egemenliği temeline dayanan yönetim biçimi" ise günümüzde pekte kullandığımız kullanılmış olan, Antik Yunanca'daki demos(halk) ve kratos(iktidar) kelimelerinin birleşmesinden/karışımından oluşan demokrasi üzerine sert eleştiri ve iktidar siyasi erkinin elindeki gücü kaybetmemek adına neler yapabileceğini gösteriyor yol kitabı resmen..
Körlük kitabı kadar yoğun bir içeriğe sahip yavaş akıyor bana göre kitap. Ama içerisinde ki o sevdiğimiz karakterler ayrı ayrı hafızamıza yer alıyor. Ve her zaman ustaca yaptığı sistem eleştirisini bu eserde yoğun bir şekilde görüyoruz, ülkenin başkentinde yapılan seçimde, insanların sağcı-merkezci-solcu partiler dururken(!) tamamen özgür iradeleriyle boş oy kullanmalarıyla başlıyor. birbirinden farklı şekilde Ve birden aslında adına demokrasi (pekte göremediğim)dediğimiz düzen karşısında bir dilemma(ikilem) buluyor. Ve bu tehdit karşısında iktidar karşı durur mu, bu organize bir suç(!)un gerçek sahibini bulmak ve halka gününü göstermek adına çalışmaya başlıyorlar.
Hikayede sağcısı-merkezcisi-solcusu parti ekseninde güncel siyasi akımları, iktidar yargı erki(pederşahilik) ve özellikle bakanlar üzerinden hükümet olgusunu ve özgür irade dediğimiz demokrasinin aslında o kadar özgür olmadığını deyim yerindeyse yıka yıka ortaya koyuyor Saramago.
Güç sahiplerinin gücünü kaybetmemek adına ne kadar çirkinleşeceğini, yozlaşabileceğini görmek için dünyadaki herhangi bir kimsenin çok uzağa gitmesine gerek olmadığını göreceğiz.. Her şey herkesin yanı başında hatta bitişinde oluyor.
Ve sayın https://1000kitap.com/yazar/Ismet-Ozel şairin dediği gibi "Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar". Gerçekten de her şey biz yaşarken oldu, bunu bilelim hepimiz Biraz tanıdık
şöyle ki; bu ülkenin
Körlük kitabını bir Pazar günü başlayıp bitirmiş ve büyük bir büyüye kapılmıştım, Görmek’den de beklentim oydu ve bir Pazar başlayıp akşamına bitireyim dedim, koca bir günü bir kitaba ayırınca büyüsüne alıp sürükler. İlk kitapla benzerlikleri var elbet, iskelet yapıları Körlük ile aynı, yine virgüllü uzun cümleler, şehir ismi yok, kişi ismi yok, isim kullanılmamasının sebebi ne acaba? İnsanlar önemsiz mi demek istiyor, sadece sıfatlar var: doktor, doktorun karısı, bakan, başkan vs. Şimdi ilk kitabın büyüsüyle bu kitaba başlayıp iskelet yapısını aynı görünce sevindim, harika bir kitap daha diye ama maalesef beklediğimi bulamadım, kitap hakkında yazılanlara bakınca hiçbir olumsuz eleştiri göremedim, ben neden beğenmedim bilmiyorum. Kitapta körlük beyaz oylardaki yüzde 83 ile neden sınırlı? Bana göre kitaptaki tek aksiyon patlayan bombaydı, onun dışında tamamen siyaset sistemini eleştirmek üzerine yazılmış bir kitaptı. Hani politikaya ve siyasete merakınız varsa bunların işleyişi hakkında güzel bir metafor ama Körlük gibi herkesi kapsayacak genel bir ahlaki temel üzerine kurulu bir olay örgüsü yok, bu da hayal kırıklığına sebep oldu.
7/10
2021 24. kitabı
Görmek
José Saramago nun okuduğum ikinci kitabı, yazarın yazım tarzını çok etkileyici bulduğumu söylemeliyim.
İlk okuduğum Körlük kitabının devamı olarak düşünürsek , kitabın yarısına gelene kadar hiç de öyle bir izlenim yoktu.
Kitap adı belli olmayan bir kentteki seçim ile başlıyor. Kentin insanlarının büyük çoğunluğu BEYEZ OY tabir edilen boş oy kullanıyor ve olaylar hükümetin kenti kendi haline bırakıp gitmesiyle başlıyor. Siyasiler bu başkaldırıyı tehdit olarak algılıyorlar tabiiki... 4 yıl önce aynı kentte yaşanan BEYAZ KÖRLÜK vakasıyla bir benzerlik olduğunu düşünüyorlar.
Kitabın ilk yarısı oldukça sıkıcıyken , ikinci yarısı çok merak uyandırıcıydı. Körlük kitabı kadar çok beğenmiş olmasamda keyifle bitirdim.
KEYİFLİ OKUMALAR... :)
Saramago’nun yine çok fazla nokta kullanmadan, konuşanların diyaloglarını birbirinden belirgin şekilde ayırmadan yazdığı bir kitap olmuş. Okuyacak olanlara tavsiyem odaklanabilecekleri bir zamanda okumaları ve kesinlikle yazarın “Körlük” kitabını okumadan buna başlamamaları. Körlük ile konu farklı olsa da karakterler ve konular arasında geçişler oluyor. Değişik bir kurgu tıpkı Körlük gibi yazarın zihin dünyasını sorgulatan bir eser.
Keyifli okumalar.
Körlük kitabının devamı niteliğinde olan güzel ve farkındalık yaratan bir kitaptı. İktidarın varlığını korumak için neler yapabileceğini, nasıl körleşebileceğini bize açıkça anlatıyor. İnsanları korku salarak yönetmenin başarılı olabileceğini sananlara güzel bir ders niteliğinde. Aslında insanların bir otorite olmadığında da kendi hallerinde, düzeni bozmadan yaşayabileceğini, artık körlükten uyanıp bunları görmeye başlamamız gerektiğini bize söylüyor. Düzeni bozanın her zaman kendi istekleri olması için uğraşan iktidar olduğunu bizlere gösteriyor. Her zaman ve her yerde yaşandığı gibi olan yine doğruları söyleyen, masum insanlara oluyor.
Körlük X GörmekEdebiyat
<Sadece görmek istediklerini gören kişiler kördür.> cümlesi aklımdan geçerken okudum son sayfaları. Herkes kendini düşünerek hareket ederse ya da yalnızca kendi fikirlerini doğru kabul ederse - ki günümüzde olan şey de tam olarak bu- olacak şey budur. O yüzden kitabı okurken anlatılanlar bana hiç de yabancı gelmedi. Hatta bu sebeple okurken sıkıldım bile. Aynı şeyleri farklı şekillerde tüm dünya yaşıyoruz. En temel haklarımız yüzünden suçlu oluyoruz, konu kapansın diye suçu suçsuza atıyoruz, inandırıcı olmak adına yalanlar söylüyoruz... Bunları yaparken gerçek olan doğruyu görmezden geliyoruz. Öyle anlar oluyor ki doğrunun varlığını bile unutuyoruz. Ne acı...
Yazarın virgüllü diline alıştım sanırken bu kitapta hükümet yetkilerinin ard arda konuşması bazen kafamı karıştırdı. Bakan, başbakan, cumhurbaşkanı, müfettiş, memur, komiser derken kim konuşuyor anlamadım bazen.
Kitabın ilk yarısı arka kapağın genişletilmiş hali gibiydi. Pek bir olay da olmadı. Bu yüzden o kısımlarda fazlaca sıkıldım. Başka kitaplara yöneldim. İkinci yarısı daha hareketli olunca daha kolay oldu okumak. Fakat yine de "Körlük" kadar içine çekemedi beni.
Kendisine Nobel Edebiyat Ödülünü kazandırmış olan Körlük kitabından sonra yazarı ara ara okuyorum. Benim için şu ana kadar en dikkat çekici Körlük idi. Bu kitabı Körlükten sonra okunmalı; çünkü içerisinde devami niteliginde kesitler var.
Konuya gelirsem; kentte yapılan seçimlerin beklentiyi karsilamamasi ve bos oy sonuclarinin fazla olmasindan sorumlu bir kisi bulunmaya calisiliyor. Saramago bu kitabında, hükumet bakanları arasında gücün kullanılmasının ne kadar ürkütücü olduğunu, dünyanın alt üst olduğu bir dönemde sözde komik konuşmaları aktariyor. Devlet ilişkilerinin kişisel ilişkilere benzemedigini, devletin bekası için yrri gelince masum bir insanın harcandığını okuyoruz. Dilinin akıcı olması kolay bir okuma sağlarken bazı yerlerde tekrara düştüğü için biraz sıkıyor en azından benim için öyle oldu. Birde kitabın yarısından sonra Körlük ile bağlantılı gitmesi tam bir u dönüşü gibi oldu. Yine de sevdim.
Başka bir dünya mümkün!
Körlük kitabında kurumların ve yöneticilerin ahlaksızlığına karşı toplumun bilinçsizliğini 'beyaz körlük' olarak anlatan yazar, bu kitabında ise bu durumdan çıkış yolunu, yani 'görme'yi anlatmaktadır.
Körlük, yani kör olduğunu bilme nasıl ki bir farkındalık yarattıysa, görme ise bu farkındalıkla gelişen bilinci ve sorunlara karşı gelişen çözüm yollarını ifade eder. Sorun devlet, iktidar ve yönetim ise, halkta çözümü seçimlerle kendini ifade eden demokrasi saçmalığına karşı boş oy kullanarak gösterdiği tepki ile dile getirir. Devletin 'beyaz veba' olarak adlandırdığı bu durum halk için ise refah ve huzura gidilen yolda atılan büyük bir adımdır.
Kendisi de komünist olan yazar, kitap boyunca anlattığı olay ve karakter ile, yaptığı metafor ve benzetmeler ile bizlere "başka bir dünyanın mümkün" olduğunu anlatır.
Jose Saramago' yu ilk Körlük kitabı ile tanımıştım. Yazı diline, karakterlerine, betimlemelerine ve kendine has stiline hayran kalmıştım. Körlük bittikten sonra sırasıyla yedi kitabını daha okumuşum. Görmek kitabını sonraya bıraktım çünkü birçok yerde Körlük kitabının devamı olduğunu söylediler ve ben de Körlük kitabının etkisini azaltmaması için sona sakladım.
Genel olarak yazarın tarzını bildiğim için herhangi bir yabancılık çekmedim. Özel isimler yok, nokta ve virgül dışında noktalama işareti yok... Uzun zamandır da Jose Saramago okumadığım için özlediğimi de farkettim. Jose Saramago diğer kitaplarında okumaya alışkın olduğumuz sıradan olayları nasıl olağanüstü bir olaya çeviririm taktiğini kullanarak değişik bir roman yazmış.
Olaylar şu şekilde cereyan eder: Seçim zamanıdır, halk seçime çok az katılım gösterir, oy sonuçlarında da beyaz oy çoğunlukta çıkar. Seçim tekrarlanır, bu kez yine beyaz oy çoğunluktadır. Hükümet bu duruma çeşitli oyunlar hazırlayarak müdahale eder: Yalan makineleri, bildiriler, başkent değişiklikleri, sıkıyönetim...
Okurken elinizde olmadan siz de düşünüyorsunuz "Acaba bu durum bizim ülkemizde olsa ne olurdu?" Diye. Okurken siyaseti neden sevmediğimi bir kez daha anladım.
Körlük kitabı ile bağlantısı şu şekilde: Hükümete bir mektup gelir, mektupta Körlük kitabında kör olmayan kadın ifşa edilir. Bunun sonucunda da bu beyaz oycularla, beyaz körlük arasında bağlantı kurularak kör olmayan kadın suçlanır.
Kitapta gerçekleştirilen bütün olaylarda hükümetin ne kadar yanlış tutumlar içerisinde olduğunu okuyorsunuz. Halk artık uyanmıştır ve hür iradelerini kullanarak seçim gerçekleştirmektedirler ama hükümet bunu kabul etmez dolayısıyla da adil bir demokrasi uygulanmamış olur. Okurken mutlaka günümüzde gerçekleştirilen olaylar üzerinden çıkarımlar
Yazar Hakkında
José SaramagoYazar · 34 kitap
Lizbon kentinin kuzeyindeki küçük bir köy olan Azinhaga'da (Ribatejo) doğdu. Yoksul bir köylü ailenin oğlu olarak büyüdü. Ailesiyle birlikte taşındığı Lizbon'da öğrenim gördü. Öğrenimi sırasında kırsal kesimde çalıştı. Ekonomik sorunları nedeniyle okulu bıraktı. Makinistlik eğitimi aldı. Teknik ressamlıktan redaktörlüğe, editörlüğe ve çevirmenliğe kadar birçok işte çalıştı.
Bir yayınevinde, yayın hazırlığı ve üretim departmanında görev yaptı. Diario ve Lisboa gazetelerinde kültür editörü olarak çalıştı. Siyasi yorumlar yazdı. Portekiz Yazarlar Birliği'nin yönetim kurulunda görev üstlendi. 1976'dan sonra kendini tümüyle kitaplarına verdi.
1993'te Kanarya Adaları'nda Lanzarote'ye yerleşti. Pilar del Rio ile evlendi. İlk romanı Günah ülkesi (Terra do Pecado) 1947'de yayınlandı.
Yazarın romanları ve denemelerinin yanı sıra iki şiir kitabı ve oyun kitapları da vardır. Saramago, 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
Yazarın biçemi gayet dikkate değerdir. Düz yazılarında, noktalama işareti olarak nokta ve virgülden başkasını kullanmaz. Anlatım dili de oldukça muzipçedir; bu da, okuyucuyu yazara bağlayan bir diğer etkendir. Ünlü yazar 87 yaşında hayatını kaybetmiştir.
