Yazar:
José Saramago
Çevirmen:
İmren Gökce Vaz de Carvalho
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 23 dk.
Sayfa Sayısı:
296
Basım Tarihi:
Ağustos 2024
İlk Yayın Tarihi:
2004
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınları
Orijinal Adı:
Ensaio sobre a Lucidez
Orijinal Dil:
Portekizce
Orijinal Ülke:
Portekiz
ISBN:
9786254183171
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İnsan Doğasının DerinlikleriHayata Dair
Siyasetin, toplumsal düzenin ve bireyin bilinçli seçimlerinin karmaşık dünyasına derin bir yolculuğa çıkarıyor. Roman, gözlem ve farkındalık üzerine kurulu; her satır, bireyin toplum içinde kendini sorgulamasını, güç, iktidar ve ahlak arasındaki sınırları keşfetmesini sağlıyor. Saramago, olay örgüsünü öyle bir ustalıkla inşa ediyor ki, okur hikâyenin içine sessiz bir şekilde çekiliyor, karakterlerin yaşadığı çatışmaları kendi gözünden deneyimliyor ve fark etmeden kendi düşünce dünyasını sorguluyor.
Kitap, yalnızca bir siyasi eleştiri veya toplumsal gözlem değil; aynı zamanda insan doğasının, vicdanın ve bilinçli kararların derinliklerine dair bir meditasyon. Her karakterin yaşadığı içsel çatışma, okurun kendi değerlerini, korkularını ve tercihlerini sorgulamasına yol açıyor. Saramago’nun dili sade ama çarpıcı; karmaşık fikirleri ve toplumsal eleştiriyi basit bir anlatımla sunarken, okuru hem düşündürüyor hem de hikâyeye tamamen bağlıyor.
Roman boyunca, okur toplumsal yapıların kırılganlığını, siyasi güçlerin etkisini ve bireyin bu düzen içindeki rolünü fark ediyor. Hikâyedeki gözlem ve farkındalık teması, yalnızca karakterlerle sınırlı kalmayıp, okurun kendi dünyasına da ışık tutuyor. Saramago, okura gerçekliği ve kurmacayı öylesine harmanlamış ki, her olay hem somut hem de evrensel bir anlam taşıyor; okur, hikâyeyi yaşarken kendi vicdanıyla da yüzleşiyor.
Kitabın gücü, detaylarda ve küçük gözlemlerde saklı. Saramago, gündelik olayları ve insan davranışlarını öyle bir incelikle işliyor ki, okur her ayrıntıyı fark etmeden karakterlerin içsel dünyasına adım atıyor ve toplumsal eleştiriyi derinden hissediyor. Roman, okuru sadece izlemeye değil, düşünmeye, hissetmeye ve sonuçta kendi eylemlerini sorgulamaya davet ediyor.
Görmek, yalnızca bir roman deneyimi sunmakla
“BOŞÇULAR”
Körlük kitabının 2. Kitabı 
Görmek ,3. Kitabı 
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş . Çoğu yerde devamı niteliğinde ya da devamı gibi deniliyor,yanılmayın direk devamı. Ben şans eseri Körlük okumaya başladım.
Körlük incelemem #232436059
Görmek incelememi okumaktasınız
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş listemde,bende daha okumadım.
“Beyaz körlük” salgınından kurtulanlar “ Beyaz oy “ yani yapılan hükümet seçimlerinde boş oy kullandı %83 gibi yıkıcı bir çoğunluk “boşçular”…Tamda burada başlıyor konumuz… Halkının arasına ajanlar yollayan iç işleri bakanı, askerliğini yapmamış savunma bakanı,yeri geldiğinde iç işleri bakanı, yeri geldiğinde adalet bakanı olan BAŞKAKAN…Hükümetin birçok kez gülünç durumda kalacağı saçma bir ceza verme yöntemine geçilir. Hükümet kabinesi ve tüm bürokrasi bir gece yarısı konvoyuyla şehri terk eder; beyaz oy verenler “boşçuları” cezalandırılmak ister... Acaba cezalandırılmış olacaklar mı ? Saçmalıklar saçmaları bu bölümde başlar José Saramago bize “izahı olmayan şeylerin mizahını” saçmalıkları gösterir.
Seçilenlerin paranoyası ve halkın isteklerini anlayamamalar , halkın verdiği tepkileri başkaldırı,dış güçlerin kışkırtması,ve terörizm olarak algılaması ve gerektiğinde bombayı hükümetin patlatması!!! José Saramago daha ne anlatsın… “hiçbir şey güvenli değil,kimse güvende değil” S:287
“Kimi durumlar vardır ki hüküm suçtan önce yazılmıştır” S:246 buna rağmen “ Çöktüklerinde bile yürümeye devam eden insanlar vardır” S:316 “ Şu an biri ayağa kalkmama yardım etse minnettar kalırım”S:316 demeyin size,sizden başkası yardım edemez.
Görmek kitabı , Körlük kitabının bence çok gerisinde kalmış,sonuna doğru çok meraklandım oradaysa çok soru işareti ile kaldım. Belki de 3. Kitap için yapıldı ! Ve her türlü 3. Kitabı okuyacağım. Sonunda bir bütün olarak değerlendireceğim. SizlerdeEdebiyat & Roman
Körlük kitabının 2. Kitabı Görmek ,3. Kitabı Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş . Çoğu yerde devamı niteliğinde ya da devamı gibi deniliyor,yanılmayın direk devamı. Ben şans eseri Körlük okumaya başladım.
Körlük incelemem #232436059
Görmek incelememi okumaktasınız
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş listemde,bende daha okumadım.
“Beyaz körlük” salgınından kurtulanlar “ Beyaz oy “ yani yapılan hükümet seçimlerinde boş oy kullandı %83 gibi yıkıcı bir çoğunluk “boşçular”…Tamda burada başlıyor konumuz… Halkının arasına ajanlar yollayan iç işleri bakanı, askerliğini yapmamış savunma bakanı,yeri geldiğinde iç işleri bakanı, yeri geldiğinde adalet bakanı olan BAŞKAKAN…Hükümetin birçok kez gülünç durumda kalacağı saçma bir ceza verme yöntemine geçilir. Hükümet kabinesi ve tüm bürokrasi bir gece yarısı konvoyuyla şehri terk eder; beyaz oy verenler “boşçuları” cezalandırılmak ister... Acaba cezalandırılmış olacaklar mı ? Saçmalıklar saçmaları bu bölümde başlar José Saramago bize “izahı olmayan şeylerin mizahını” saçmalıkları gösterir.
Seçilenlerin paranoyası ve halkın isteklerini anlayamamalar , halkın verdiği tepkileri başkaldırı,dış güçlerin kışkırtması,ve terörizm olarak algılaması ve gerektiğinde bombayı hükümetin patlatması!!! José Saramago daha ne anlatsın… “hiçbir şey güvenli değil,kimse güvende değil” S:287
“Kimi durumlar vardır ki hüküm suçtan önce yazılmıştır” S:246 buna rağmen “ Çöktüklerinde bile yürümeye devam eden insanlar vardır” S:316 “ Şu an biri ayağa kalkmama yardım etse minnettar kalırım”S:316 demeyin size,sizden başkası yardım edemez.
Görmek kitabı , Körlük kitabının bence çok gerisinde kalmış,sonuna doğru çok meraklandım oradaysa çok soru işareti ile kaldım. Belki de 3. Kitap için yapıldı ! Ve her türlü 3. Kitabı okuyacağım. Sonunda bir bütün olarak değerlendireceğim. SizlerdeDiyelim ki bir seçimde herkes beyaz oy kullanıyor!·324 syf.·Alıntı
8/10
2026 10. kitabı
"Görmek" Saramago’nun "Körlük" kitabıyla bağlantılı olmasına rağmen, değindiği konular ve kurgu çok farklı bir yerden ele alınmış. Körlük'ün yaşattığı hızlı aksiyona göre, biraz daha sinsi ve sistemli ilerliyor. Saramago’nun ilk kitapta bilinçli olarak yönsüz bıraktığı siyaset romanda demokrasiyi raydan çıkarıyor.
Saramago'nun ustalığı iki kitabı ayni yerden yazmak olsa da; görmek'te seçtiği konular oldukça zehirli. Sahne arkası dikenli tellerle dolu ve bir yerini kanatmadan çıkmak mümkün değil.
İktidar... Siyaset... Demokrasi...
Asıl sorun kimin yönettiği değil: korkunun sahneyi nasıl ele geçirdiği.
Ülke genelinde yapılan bir genel seçim düşünün;halkın %83'ü seçmen pusulası zarfına hükumete tepki olarak "beyaz oy" atıyor. Organize olmadan, örgütlenmeden... Kalan oyla yasal olarak hükümeti kurabilen; fakat Don Kişot sendromuna da kendini teslim eden bir iktidar koyalım şimdi kareye... Bombalar da romanda.
Beyaz oy, iktidar için bir hakaret ve tehdit sembolü!
Slogan yok... lider yok... fail yok...
%83'lük bir sessizliğin üzerine dökülmüş sahipsizlik sosu. Ve bu sessizlik iktidar paranoyasıyla birleşince siyasi savaş arenasına dönüşüyor. Meydanda çarpıştıkları tek şey kendi korkuları ve kaybettiklerini düşündükleri meşruiyet. Beyaz oy masum değil; ama iktidar kadar tehlikeli hiç değil.
"Korkan iktidar en tehlikeli iktidardır" sloganıyla yola çıkıyor yazar. Aklı devre dışı bırakılıyor ve insanlık dışı yöntemleri meşrulaşıyor.
Körlük romanında kör olduğu için sistem tarafından yok sayilarak cezalandırılan halk, Görmekte sistemdeki açığı fark ettikleri ve bu duruma tepki verdikleri için yok edilerek cezalandıriliyor.
Bu romanda da karakterlerin ismi yok. Hiyerarşik yapıda konumları üzerinden tasvir ediliyorlar. İdeolojiler, partiler, halk, medya
Yine Saramago, yine bitmeyen virgüller, yine adı bilinmeyen bir yer ve adı bilinmeyen insanlar..
Körlük ile başlayan macerama, Saramago etkinliği dolayısıyla Görmek ile devam ettim. Yaklaşık üç buçuk saat süren bir okuma serüveniydi ve çok iyiydi. (O virgüller olmasa daha iyi olurdu tabi :D)
Her zaman olduğu gibi fazla ayrıntıya girmeden konudan bahsedeceğim.
Adı bilinmeyen ülkenin başkentinde seçim olacaktır. Ancak o gün şiddetli bir yağmur vardır başkentte. Bu nedenle halkın büyük çoğunluğu oy kullanmaya gelmemiştir. Sandık kurulu bu 'zor şartta' bile görev aşkıyla erkenden görev yerlerine gelirken, halk ne cürretle gelmemiştir oy kullanmaya. Yağmur nedeniyle mi gelmezler, yoksa bu bir 'isyan' mıdır? İsyansa eğer; bu isyan hangi partiyedir, ya da halkın 'gözü mü açılmıştır' , cevap evet ise onları kim örgütlemiştir? Görevliler bunları düşünmekle zaman geçirirken saat dörtte seçmenler sözleşmiş gibi oy kullanmaya gelirler. Bu duruma sevinen siyaset ahalisi sonuçları beklemeye başlamıştır artık. Ama hesaba katmadıkları bir şeyle karşılaşırlar; oyların çoğunluğu 'beyaz oy'dur. Halkın neredeyse tamamı boş oy atmıştır. Peki siyasiler şimdi ne yapacaktır; geçerli oylar mıdır önemli olan yoksa yüzde seksen üç 'beyaz oy' mudur? Bu olanların 'beyaz körlük' ile alakası var mıdır? Seçim sonucu neleri değiştirecektir, halkın bu kararlı duruşu siyasilere hatalarından ders almayı ögretecek midir?
Kendi tercihini yapan halkı korkutarak, tehdit ederek, ellerinden haklarını alarak getirilen demokrasinin ne derece etkili olabileceğini ve panikleyen iktidarın yapabileceklerini okuyunca hayret edeceksiniz..
Saramago; hükümetlerin neden halktan korkmaları gerektiğini gözler önüne sermiş, demokrasi bekçisi olduklarını söylerken halka korku salmak adına kanunsuzluklar yapan yöneticileri
José Saramago Görmek romanı bana, yazarını ve kitabın adını hiç bilmeden okusam bile, sanki ülkemizde yaşanmış olayların bir yansıması gibi hissettirdi. Özellikle politik ikiyüzlülüklerin ve iktidar–halk arasındaki gerilimlerin, on yıllardır hem yakın hem de uzak tarihimizde gördüğümüz örneklere bu kadar benzemesi şaşırtıcıydı. Saramago, seçim günü sandığa giden halkın %83’ünün boş oy kullanmasını sadece bir kurgusal ihtimal gibi değil, toplumsal hafızamıza çok tanıdık gelen bir sahne gibi kılıyor.
Romanın en güçlü tarafı, siyasetin kendi iç çelişkilerini ironik bir dille gözler önüne sermesi. Devletin halkın sessizliğini “tehdit” olarak görmesi, aslında iktidarların ne kadar kırılgan olduğunu gösteriyor. Bu noktada Saramago’nun evrensel bir meseleye dokunduğu açık: demokrasi, sadece sandığa gitmek değil; halk iradesinin gerçekten tanınmasıyla anlam kazanan bir şey.
Dil açısından bakıldığında Saramago’nun uzun ve kesintisiz cümleleri okuru biraz zorluyor. Ancak bu üslup aynı zamanda romanın gücünü de artırıyor: Bürokratik söylemin ağırlığıyla alay eden, gerilimi mizahla kıran bir anlatım tarzı var. Karakterlerin bireysel derinlikleri sınırlı olsa da, halkın kolektif sesi her şeyin önüne geçiyor.
Sonuç olarak Görmek, günümüz dünyasında hâlâ rahatsız edici derecede güncel bir roman. Hem bir politik alegori hem de demokrasiye dair sert bir sorgulama. Okurken kendimizi, kendi ülkemizin siyasal sahnesine ayna tutar gibi hissetmemiz de Saramago’nun evrensel diliyle buluştuğumuzun en açık göstergesi.
Görmek
Adı bilinmeyen bir ülke düşünün. Seçim günü bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyor, görevliler oy kullanacak vatandaşları bekliyordur. Ama gelgörelim saatler geçiyor, oy kullanmak için ne gelen ne giden oluyordur.
Halbu ya.. Sonra ansızın sanki hep birlikte sözleşmiş gibi hepsi tek tek gelmeye başlar, uzun kuyruk oluşturur, oylarını kullanırlar.
Sonunda ise şaşkınlık oy sayımına gelindiğinde yaşanır. Oyların %83'ünü boş çıkar.
"Böyle bir şey nasıl olur, kabul edilemez." deyip, seçimler tekrar yenilenir. Ama sonuç nafile.. Kullanılan oylar içerisinde boş oy çoğunluğu aynı şekilde yine çok fazladır.
Bakanlık olayın peşine düşer. Halk neden böyle yapıyor? Öğrenmek lazım diyerek.. Ajanlar tutmaktan tutun, yalan makinelerine kadar hatta başkenti taşımaya kadar işi vardırırlar vardırmasına ama boş oy salgının sebebini bir türlü çözemezler.
Bakanlık paniktedir. Boş oy salgınını üzerine yıkacak, bir suçlunun arayışı içerisine girerler.
Öte yandan bakanlığa bir gün bir mektup gelir. Mektup, birinci kitapta körlük salgınında ilk kör olan adam, tarafından geliyordur, mektubunda ise o, salgında tek kör olmayan doktorun karısını, boş oy salgını için suçluyordur.
Ardından bu mektup bakanlık yetkililerini hemen harekete geçirir. İlk iş, kendilerini mektubu yazan kişinin kapısını çalmakla bulurlar. Sonrada orada, bir fotoğraf karesine ulaşırlar. Bu fotoğraf karesi de neyin nesi?
Fotoğrafta 7 kişi vardır. Bu kişiler: doktor ve karısı ortada, güneş gözlüklü genç kız ile tek gözü bantlı ihtiyar solda, mektubu yazan adam ile karısı sağda, küçük çocuk ve köpek ise önlerinde durmaktadır.
Peki, kim bu kişiler? Beyaz oy salgını ile ne ilgileri var? Bunun üzerine bakanlık; komiser, polis memuru ve müfettiş olmak üzere üç kişiyi görevlendirir.
Yine harika saramagonun görmek kitabı ile karşı karşıyayız. Körlük kitabının devamı niteliğinde.
Kitabı henüz bitirdim. Açıkçası kitabı okurken bayağı zorlandım çünkü fazla virgül var ve çok da akıcı değildi biraz sıkıcıydı ama değdi gerçekten. Aynı hayvan çiftliğinde ki kitap gibi günümüzü anlatıyor ama bu hayvan çiftliğinden çok çok daha güzel. körlük kadar akıcı değil ama körlük kadar güzel bence. Kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum güzel okurlar sıkıcı diyip de pes etmeyin yarı da bırakmak hatasına düşmeyin çünkü sonu gerçekten harika. Elim ayağım titriyor icim boşaldı resmen sanırım diğer kitaplarını da okuycam siz de okuyun sağlıcakla kalın güzel insanlar ｡◕‿◕｡
Puan vermedi·324 syf.·
2021 11. kitabı
Körlük kitabının devamı niteliğinde fakat anlatılmak istenen yine aynı körlük. Saramago gözlerimizi açıp etrafımıza bakmamızı ve artık bir şeyleri sorgulama vaktinin geldiğini kendine özgü diliyle anlatıyor.
Görmek'te benim özellikle hissettiğim durum bir başkaldırıydı. Kitabın içindeki beyaz başkaldırıdan değil Saramago'nun kendi başkaldırısından bahsediyorum. İnsanın yönetilmeye ihtiyacı olmayan, doğruları kendi aklıyla bulacağına olan inancından yola çıkıp halkı koyun kendini çoban sanan kişilere olan bir başkaldırı. Biz koyun değiliz bir çobana değil en fazla bir lidere ihtiyaç duyarız.
Konusunda ele aldığı kaosu okurken yazı stilinde de hissediyorsunuz. Saramago okuması zor gibi dursa da sizi kitabın içine öylesine çekiyor ki kitabın başından ayrılamıyorsunuz.
Bakmak ve Görmek
Eğer okuduğumuz bir kitap bizi kafamıza vurulan bir darbe gibi sarsmıyorsa niye okumaya zahmet edelim ki? Der Franz Kafka
Jose Saramago‘nun “Görmek” isimli romanı tam da bu söze uyan , kitaplardan biri.
Bilinmeyen bir ülkenin, bilinmeyen
başkentinde , bir seçim günü ile başlar, roman. Yağmurun çok yağdığı bir gündür. Sandıklardaki görevli ve partililer heyecanla oy kullanmak için , gelecek seçmenleri bekler. Fakat hiç kimse oy kullanmaya gelmez. Görevliler şaşkındır. Neden oy kullanmaya gelmez bu insanlar. İlkin havanın yağmurlu olmasına yorarlar durumu. Yinede meraklarını kendi yakınlarını arayarak gidermeye çalışırlar. Tatmin edici bir cevap alamazlar.
Ne olduysa birden halk öğleden sonra saat dört gibi gelmeye başlar. Sandıkların önünde uzun kuyruklar oluşur. Oy kullanma süresi 2 saat daha uzatılır. Normal ve sevindirici görülen durum , seçim sandıkları açılıp oylar sayıldığında anormalleşir. Halkın çoğu boş oy kullanmıştır. Bu ne demokrasiye uyan , ne de beklenen sonuçtur. Gerçi halkın boş oy kullanmak gibi bir hakkı vardır, fakat bu kadar çok boş oy kullanılması, sisteme karşı yapılan bir isyandır. Biz sizi tanımıyoruz, sizin bizi yönetmenizi İstemiyoruz. Sizin baskı araçlarınızı, sizi var eden sadece size hizmet eden bu sözde demokrasinize karşıyız. Çekin gidin başımızdan sizi daha fazla var etmek, sizi beslemek istemiyoruzdur , halkın vermek istediği mesaj. Halk egemen güçe hizmet eden bu sözde demokrasiye güvenmemektedir.
Yaşanan bu olay her ne kadar bilinmeyen bir ülkenin başkentinde geçerse de aslında bilinen , hiçte yabancısı olmadığımız bizim gibi sözde demokrasi ile yönetilen tüm kapitalist ülkelerde her zaman yaşanan durumdur. Ne yazık ki yaşanmayan şey , bize uzak ve yabancı olan yüksek oranda kullanılan boş oylardır.
Yazarın yazı
Görmek..
Saramago'nun ikinci kitabını da bitirmiş bulunuyorum. Öncelikle Körlük kitabını okumanızı öneririm. Körlük'ün devamı niteliğinde ve yeni isimsiz karakterler de kitaba eklenmiş. Konu ve olay örgüsü başarılı, siyaset ve kentte yapılan seçim sonuçlarının beklentiyi karşılamaması, boş oy çoğunluğunun tek bir kişiye mâl edilmeye çalışılması..bu süreçte yaşanan olaylar..
Akıcı bir dili var Saramago'nun. Lakin bazı yerlerde tekrara düşmesi biraz soğuttu kitaptan. Okunabilir, güzel mesajlar veriyor. Mesela sonunu çok daha farklı hayal etmiştim ve bu da bir hayal kırıklığı oldu ben de.. Beklentinizi yüksek tutmadan okumanızı öneriyorum.
'Yazarın da dediği gibi hamaset denen düşünce fukaralığının ve onun kovuklarında yuvarlanan güç saplantısının ipliğini pazara çıkarıyor.'
Yazar Hakkında
José SaramagoYazar · 34 kitap
Lizbon kentinin kuzeyindeki küçük bir köy olan Azinhaga'da (Ribatejo) doğdu. Yoksul bir köylü ailenin oğlu olarak büyüdü. Ailesiyle birlikte taşındığı Lizbon'da öğrenim gördü. Öğrenimi sırasında kırsal kesimde çalıştı. Ekonomik sorunları nedeniyle okulu bıraktı. Makinistlik eğitimi aldı. Teknik ressamlıktan redaktörlüğe, editörlüğe ve çevirmenliğe kadar birçok işte çalıştı.
Bir yayınevinde, yayın hazırlığı ve üretim departmanında görev yaptı. Diario ve Lisboa gazetelerinde kültür editörü olarak çalıştı. Siyasi yorumlar yazdı. Portekiz Yazarlar Birliği'nin yönetim kurulunda görev üstlendi. 1976'dan sonra kendini tümüyle kitaplarına verdi.
1993'te Kanarya Adaları'nda Lanzarote'ye yerleşti. Pilar del Rio ile evlendi. İlk romanı Günah ülkesi (Terra do Pecado) 1947'de yayınlandı.
Yazarın romanları ve denemelerinin yanı sıra iki şiir kitabı ve oyun kitapları da vardır. Saramago, 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
Yazarın biçemi gayet dikkate değerdir. Düz yazılarında, noktalama işareti olarak nokta ve virgülden başkasını kullanmaz. Anlatım dili de oldukça muzipçedir; bu da, okuyucuyu yazara bağlayan bir diğer etkendir. Ünlü yazar 87 yaşında hayatını kaybetmiştir.
