AlegriA

sabitlendi

300 yıllık Likya şiiri

Beni bulamazsan üzülme, Eşyalarımı bulacaksın, Onlara dokun, Ellerinle değdiğinde, Parmak izlerimiz değecek birbirine, Beni bulamazsan üzülme, Bedenim toprağın altında, Ama ruhum yıldızların arasında, Gözlerin göğe değdiğinde, Buluşacağız yeniden. Beni bulamazsan üzülme, Çünkü, ben yok olmadım, Sadece başka bir zamana geçtim, Sesini rüzgara bırak, Duymak için bekliyorum. Beni bulamazsan üzülme, Eşyalarımı bulacaksın, Kestiğim taşları, açtığım yolları, İşlediğim heykelleri bulacaksın. Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden Parmak izlerimiz değecek birbirine ...

Reklam

AlegriA

Ama sen sakın gitme…

Ben gideceğim diye tutturursan seni burada tutmaya gücüm yetmez. Ne yaparsam yapayım, gidersin. Hatta buradaymış gibi gidersin ki bu daha da kötü. Kalmış gibi yapmaktansa gitmek daha iyidir. Ama bana sorarsan sakın gitme. Nasılsa tekrar geri gelirim diye gider insan ama sonra dönebileceğin bir yer kalmaz.

AlegriA

Aşk başa gelince, o başta aşktan başka hiçbir şeye yer kalmıyor; akıl da çekip gidiyor doğal olarak. Gerçekten saçmalıyordum ve buna rağmen dünyanın en anlamlı işini yapıyormuşum gibi geliyordu.

Takip Önerileri

AlegriA

Ruhuma sarılı bombaların pimini çekmiştim bir kere. Her sabah yeni bir patlamayla uyanıyordum.

AlegriA

Eğer sen gerçekten Leyla isen, ya bu bendeki Leyla kimdir?’ diye sorup durdu. Mesele bu değil mi? Sen gerçek Leyla isen bu bendeki Leyla kimdir?”