Emirhan

Yağmur yağıyor Ömür hanım... Gökten değil, yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına... Ve ben sonsuz bir düzlükte bir küçücük, bir silik nokta gibi eriyip gidiyorum. Seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar katından?
Alıntı
Reklam
Bunca yıllık yalnızlık, bunca yıllık boşluk nasıl dolacak? Veya dolmalı mı? Bunu düşünüp duruyorum.
Ellerim de iyileşmiyor. Şu havada kendimi öldüresim var.
Ne zaman bitecek ya…
Dert çok, hemdert yok.
Alıntı
Reklam