Kapıya doğru bakarken, “Nasıl yapıyorlar?” diye sordum. Kızları kamptan dışarı nasıl çekiyorlar? Beceri?.. Kaba kuvvet?.. İkna gücü?..”
Ryker bitki çayını bıraktı. “Bir şey yapmamız gerekmiyor.” Bakışları yaramın üzerinde durdu. “Kendileri yapıyorlar. Birbirlerine.”
“…niye her şeye oğlanlar karar vermeli? Görebildiğim kadarıyla hepimizin birer kalbi var. Hepimizin beyni var. Görebildiğim sadece birkaç fark var ve erkeklerin çoğu da o farklı parçayla düşünüyorlarmış gibi görünüyor.”