Ormanda yanında yürüyen ölüler şimdi onun için şatodaki canlılardan çok daha gerçekti: Harry ömrünün sonuna doğru Voldemort'a doğru sendeleyip kayarak giderken, hayalete benzeyenler Ron, Hermione, Ginny ve bütün diğerleriydi.
Hagrid'in kulübesi karanlıkta heyulâ gibi belirdi. Işık yoktu, Frang'in kapıyı tırlamalama sesi gelmiyordu, hoşgeldin havlaması yükselmedi. Hagrid'e yapılan onca ziyaret, bakır çaydanlığın ateşte parıldaması, taş gibi kurabiyeler, dev larvalar ve Hagrid'in kocaman, sakallı yüzü, sümüklüböcek kusan Ron, ona Norbert'i kurtarması için yardım eden Hermione...
Ama kalbinin durması gerekecekti, hem de yakında. Vuruşları sayılıydı. Harry ayağa kalkıp şatoda son kez yürürken, araziye ve oradan da Orman'a giderken, vakti kaç vuruşa daha yetecekti acaba?