Eğlenmek istedin başladın şarkı söyleyip koşmaya, dediler ki şimdi sırası mı.. Öğrendin ki senin canın bir şeyi doğru zamanda istemeyi bilmez.. Bir oyuncak gördün çok beğendin alalım diye heyecanlandın.. Dediler ki ne gereksiz.. Öğrendin ki senin canın sana neyin gerektiğini bilmez hep gereksiz şeyler ister.. Bir gün coşkuluydun bağıra çağıra coşkunu göstemek istedin.. Dediler ki aaa ne ayıp, coşulmaz.. Öğrendin ki senin canın ayıp yanlış utanılacak şeyler ister.. Sonra canın ne isterse istesin içinden sordun sırası mı, gerekli mi, ayıp mı.. Cevap verdin: üff çok zamansız, gereksiz, çok saçma, ne ayıp.. Bir süre sonra canının istediğini söylemeye de yapmaya da utanır oldun.. Kendine sakladın.. O kadar sakladın ki ne istediğini sen bile duymamaya başladın.. Devirdin masaya sandalyeleri kapadın dükkanı.. Kendine mesafelendin ihtiyacını fark etmez oldun..