atiye

Peki insanın kalben büyüdüğünü nasıl anlayabiliriz? Bazen içimin bir parçasının onbir yaşında takılıp kaldığını hissediyorum.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Her insan küçükken birine sarılıp ağlamıştır mutlaka. Ama yetişkin olduğumuzda böyle şeyler yapmayız. Ben babama sarılıp hiç böyle ağlamadım. Bir kere bile. Birine sarılıp teselli bulduğumuz anlar hayatta kaç kez yaşanır ki?
Bir çocuk sahibi olmaya hazır olmak, bir çiçeği öldürmeden başarıyla yetiştirebilmek demekmiş.
Sürekli sahte gülümsememi istemeleri tam bir saçmalık. Kapitalist gülümsemesi dedikleri bu mu?
Sanki gözlerimin üzerine özel bir selofan kâğıdı yerleştirilmişti. Dünya, eskisinden farklı bir ışıkla görünüyordu. Sürekli karanlık bir ormanda dolaşıyormuş gibi hissediyordum.