Her insan küçükken birine sarılıp ağlamıştır mutlaka. Ama yetişkin olduğumuzda böyle şeyler yapmayız. Ben babama sarılıp hiç böyle ağlamadım. Bir kere bile. Birine sarılıp teselli bulduğumuz anlar hayatta kaç kez yaşanır ki?
Sanki gözlerimin üzerine özel bir selofan kâğıdı yerleştirilmişti. Dünya, eskisinden farklı bir ışıkla görünüyordu. Sürekli karanlık bir ormanda dolaşıyormuş gibi hissediyordum.