İlkgüz Kitap Kulübüyle okudum1000Kitap
Uzun zamandır bu kadar etkileyici bir kitap okumamıştım. Kitabı övmeye nereden başlasam bilemiyorum. Derinlikli karakterler, doyurucu felsefi tartışmalar, kültür farklılıklarının metne yediriliş şekli..
Yüzyıllık Yalnızlık’a benzettiğim kısımları oldu, özellikle Adam’ı, babasını, kardeşiyle olan ilişkisini ve ardından benzer gibi görünen bir ilişkinin kendi oğulları arasında yaşanmasından sonra.
Uzun mu uzun bir kitap nasıl bu kadar kendine çeker insanı, hayret edilesi bir durum kesinlikle. Kitabın ilk kısımlarında uzun betimlemelerden sıkılıp bana göre olmadığı kanısına varıp bırakmış olsaydım çok yazık olurmuş. Biraz sabır gerekiyor kitabın açılması için ilk başlarda.
Lee ve Sam Hamilton gerçek olsa da onlarla sohbet edebilsem keşke diye düşünmem sanırım her şeyi açıklıyordur.
Kitabın ilk çeyreğinde yapılan Habil ve Kabil’in kitaplardaki metin farklılıklarının tartışması hayli dikkatimi çekmiş ve hoşuma gitmişti. Birden fazla kez yer verilmesi ve yine onunla bitirilmesi... Muazzam.
Timşel… Hükmedebilirsin…
KÖTÜLÜK KENDİLİĞİNDENDİR, İYİLİK ÇABA İSTER!Duygu ve Düşünce
Bazı kitaplar okunup biter, bazılarıysa insanın içine yerleşir.
Cennetin Doğusu benim için tam da böyle bir kitaptı. Kitabı kapattığımda yalnızca bir hikâye bitmedi; içimde uzun süre susmayan bir duygu
"Ne büyük yalnızlık."
"Bütün üstün ve değerli şeyler aynı derecede yalnızdır."
"Neydi demiştin kelime?"
"Timşel.. hükmedebilirsin."
"Onu özgür kılmıştı," dedi Lee. "Ona diğer bugün insanlardan ayrı bir insan olma hakkı veriyordu çünkü."
"Ne büyük yalnızlık."
"Bütün üstün ve değerli şeyler aynı derece yalnızdır."
"Timşel...hükmedebilirsin."
