Hüseyin TİNTAŞ

Hüseyin TİNTAŞ
İnsan kalmış zamanın mahisinde Gökyüzü derin derin yine maide Ne yapsan elden gelmiyor artık faide Geriye kalan yine dil-i pejmürde
Reklam
Gönül kırmak Kâbe'yi yıkmak gibiyken ne gönül kalıyor ne Kâbe.
Anne sılandır, sılan yoksa evinde gurbet köyünde. Hüseyin TİNTAŞ
Men bir ketum değilem senden gayrısına Bilmirem kelam_ı hub'u söylemeyi senden ayrısına Bah Feleğin rahnesidir şu dildeki süveyda bana ayrı Ne rahne-i yârende sirayet kalmış ne de çeşmde eşk Bil ki kalmadı artık eşbah_ı kadimimden yek pare dost Bak, gör neylemişsin yâren şu gönlü pare pare ********************************** Ben senden başkasına iyi bir sırdaş değilim Bilmiyorum senden başkasına güzel söz söylemeyi Bak şu kalpteki siyah yerde bana özel feleğin izidir Ne dostun bıraktığı yara dağılmış ne de gözden yaş Dostum bil artık eski halimden bir parça dahi kalmadı Parça parça şu gönlü arkadaş napmışsın bak, gör Hüseyin TİNTAŞ
Velhasıl kelam rahne-i yarendir bu gönlü viran eden. H.T.