Kendi gemine kaptanlık edemiyorsan, hangi yanlış limana vardığına şaşırmamalısın.
Fakat işaret edilmesi gerekli olan nokta, ne İsa'nın, ne de Buda'nın Pan'a asla antipati duymadıklarıdır. İkisi de yalnızca kendi mitsel-evrimsel rollerini oynamaktaydılar.
İsa'yla Buda, ruhlarımıza girerken, bizi kötülüklerden kurtarmayı değil, memeli bilincinden kurtarmayı amaç edinmişlerdir. İyilik-kötülük hikayesi her zaman sahtedir. Evrende olsun, ruhlarımızda olsun, yer alan olay; kötülüğe karşı iyilik değil, eskiye karşı yeni, daha doğrusu, modası geçmişe karşı kaderdir.
İnsan sonsuzluğa kadar yaşayacaksa, kalbiyle yaşamalı.
"Sormak gereğini duyuyorsanız, hiçbir zaman anlayamayacaksınız demektir."