İnsan bir çoklarıyla uzlaşmak isteyen kötü beğeniden kurtulmalı. “İyi” artık iyi değildir, bir kez komşun onu ağzına alınca. Nasıl olabilirdi “ortak iyi”? Sözcük kendisiyle çelişiyor. Ortak olabilenin değeri daima azdır. Sonunda, neyse o olarak kalıyor, kalacak: büyük şeyler, büyükler için kalacak; uçurumlar, derin olanlar için, incelikler ve ürpermeler incelmişler için; toparlarsak kısaca, tüm, pek az bulunanlar, pek az bulunanlar için.