Ey son nesil nerede büyüteyim seni ey nesil Senin çukurunda mı öldü dünya?
Toprak yok, toprağında buğdayın ufku
Sallanıyor görünür olmayan hasat
Yorgun akıntında ninni duyarsın
Bukağında, sende delirir bukağın
Nasıl barınacaksın bütün toprağın dağlık
Hayret, hepsinde bukağı bağlı
Nerde ey nesil, nerde büyütsem seni ey nesil?
Öldün mü çukurunda dünyanın?
"Aziz can, öyle herkesin kızdığına kızan, hoşuna gidene yapışan bir iç âlem, alem değil, sahradır, ot bitmez. Bir şey istemeyen ve bir şeysiz yaşayanlara yanaşacak, yerleşecek, söyleşecek bir vadi, bir halı, sedir yapacaksın kendini. Görmüyor musun insan nedir, şu garip mahlûk nedir, bundan mı olmak, bunun güldüğüne, hevesine ortak, kızgınlığına maşa mı olmak istiyorsun? İsteme, bak sende böyle olmayacak bir toprak, bunu isteyebilecek, istediğinde buna kavuşabilecek bir memba var,"
"… Bahar geçti de açmadı çiçek badem dalları
Bu kara toprak lafzı
Şek mi var sende ey mahcub kalbim
Ki kollanamazsın bir türlü korkularından ölümün
Bir ay tutulmasına bakakalırlığı yüreğe indirerek
Geceleri insan karanlığında uyandıran
Nabız hallaçlıyan çarpışlarından yoruldum
Kıvrımlarını toprağa yaymış
Bir beyne vardım
Gözüm yere dikilir
akraba açken uzanamasın elimiz ekmeğe
komşu tasalıysa tasalansız evimiz
iştahayla gülünmez bizde
azbiraz tebessüm edilir
dünya için sevinilse..."
Zarifoğlu...
youtu.be/QZevhUyQ-Ps?si=...
Bayram HarçlığıŞiir
Komisyonunu kesiyorlar varlığın
çalınıyor kendinden
Aklını istiyorlar, tüm iyi niyetlerini