Gerektiğinde sevebilmeli insan korkusuzca.
Ateşe yürüdüğünü bile bile bir yol seçmeli kendine, ya aşkla kavrulup pişman olmadan yaşamayı bilmeli, ya da cesaretsiz olup ķurtulabilmeli o bağlılıktan...
“ İlk sevgilinin gülüşüne benzer
Bir nisan havası değil mi esen?
Zincirlere, kelepçelere inat,
Kanatlarımı açmak zamanıdır;
Allah’a ısmarladık kaldırımlar. “
- Cahit Sıtkı Tarancı
