"Bu mutsuzluğun sonucu. Kederler fazlalaşıp nereye gideceklerini bilemez olunca, orada birikirler," diyorlardı. Annem de bu sözlere inanmıştı. Doktora gittiğindeyse artık çok geçti: Mutsuzluklar bütün bedeni sarmıştı. Kederler, sessizlik içinde, özenle iç bölgeleri yemeye başlamışlardı.