emin
@trumbo
İstanbul
Mesudiye
231 okur puanı
Şubat 2016 tarihinde katıldı
Lewis Black
"Eğer tanrıya inandığı için birine oy verecekseniz, önce tanrının da ona inandığından emin olun."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dücane Cündioğlu
Dervişe "niçin siyasetçilere yüzvermiyorsun?" demişler, "bir kere gönülden Allahu Ekber diyen başkasının kibrini çekemez" demiş.
Toplumun geneline bakıyorum, evladından şikayetçi olmayan anne baba sayısı yok denecek kadar az. Bir tanesi de, ben neyim ki evladım ne olsun, demiyor.
Evlenmeyi düşünen herkesin hayalinde muhteşem bir eş tahayyülü var. Oysa mükemmel bir eş olmaya çalışan bir Allah'ın kulu yok.
Hayat bir ayna, bir akistir. Bizde ne varsa karşımıza o çıkacak. Bunu anlayabilirsek, işte o zaman her şey güzel olacak.
Duyarsızlaşma
Çocuğunuzun şikâyeti nedir, dedi doktor.
- Ağlamıyor!
Doktor şaşırmıyor. Çocuğun annesine; "Herkes ağlayan çocuğunu getiriyor. Sen niye geldin?" demiyor. Ağlayamamanın, ağlamaktan daha önemli bir belirti olduğunu biliyor. Onlarca test ve tahlil yaptırdıktan sonra üzgün bir ifadeyle: "Otonom Duyu sinirlerinde irsiyete bağlı bozukluk (Beşinci Tip Nöropati)" diyor...
Keşke üç yaşındaki kız çocuğu Gabby Gingras düşüp bir yeri acıdığında ağlayabilseydi! Elini, dilini, çiğneyip kanatan, plâstik oyuncaklarını ısırırken dişlerini koparan, gözlerine soktuğu parmağıyla korneasını yırtan Amerikalı Gabby Gingras, tedavisi olmayan hastalığı yüzünden acı duymuyor, beynine ağrı gitmediği için kendine zarar veriyordu. ABD'de aynı hastalığı çeken diğer bir çocuk, elini sobanın üzerine koymuş, annesinin aldığı et kokusuyla yanmaktan kurtulmuştu.
Akşam eve dönüyorum. Kaldırımda biri oturmuş ağlıyor. Belli ki dilenci değil. Önünden geçiyorum, durup derdini sormuyorum, gözyaşlarına sebep ne diye merak etmiyorum. Yürüyorum, benden önce de başkaları geçiyor; tıpkı benim gibi. Öyle bırakıyoruz dertliyi derdiyle...
Eve geliyorum, ev sıcacık. İçime bir huzursuzluk oturur gibi oluyor, pek aldırış etmiyorum. Televizyonu açıp bir aşağı bir yukarı kanal değiştiriyorum. Haber izlemeye karar veriyorum. Felâket haberleri: "Deniz kalktı ve yürüdü..." Yürüyor deniz, evleri, arabaları, bir şehri almış götürüyor. Yüzlerce ölü var, kayıp sayısı binleri geçecek. Her şeyini kaybetmiş binlerce insan... Kıpırtısız izliyorum. 'Tüylerin diken diken olması' nasıl şey, bilmiyorum. Yumuşacık koltuğumda aksiyon filmi izler gibi; öyle rahat, öyle boş gözlerle, hissiz bir kalble seyrediyorum. Beni seyreden Bir'inin varlığından habersiz gibi...
Beşinci Tip Nöropati. Bu hastalığın bendeki adı duyarsızlaşma