Kendini kesmemek için temizliğe sarmıştı, çünkü öyle çok kesiyordu ki ne büyük bir delilik yaptığının, kendine nasıl kastettiğinin farkındaydı; yaptığı şeyden olduğu kadar, kontrol altına alamadığı için de kendisinden de korkuyordu.
Ama zaman içinde güvendiği insanların da ona ihanet edebileceğini ilk kez idrak edebildiği doğruydu ve bu her ne kadar üzücü olsa da aynı şekilde kaçınılmazdı.
Çocuğunu kaybettiğinde içinde küçücük fakat yok sayılamaz bir parça, rahatlama da hissediyor. Korkuyla beklediğin, çocuğun olduğu günden beri hazırlandığın o an gelip çatıyor çünkü.
Ah, diyorsun kendine, işte geldi. Burada. Bundan sonra da korkacak bir şeyin kalmıyor.