Bu bir haklılık ya da haksızlık meselesi değil, insanın gerçekliği. İnsanların sana karşı değil, kendinden yana olduğunu anladığın zaman olaylara bakış açını değiştirmen daha kolay olabiliyor.
Tüm insanlar kendileri için yaşarlar ve yaptıkları her şeyi kendileri için yaparlar, yani biraz yakından bakınca en fedakâr davranışları bile bencilce değerlendirmek mümkün olabilir.
Olumsuz bir şey yaşadığın zaman hissettiğin o duygu gerçekliğin değildir, sadece o an öyle hissediyorsundur. Oysa büyük hayat resminde belki de gelecekten buraya baktığında “İyi ki!” dediğin bir şeyi yaşıyor olabilirsin. Bu gereksiz bir pozitiflik değil, her şeyin iyiye evrileceğini de iddia etmiyorum ama kötüye evrilme ihtimaliyle neredeyse aynı olasılıkla bir durum söz konusu.
“Niceleri geldi neler istediler
Sonunda dünyayı bırakıp gittiler
Sen; hiç gitmeyecek gibisin değil mi?
O gidenler de hep senin gibiydiler.”
— Ömer Hayyam