Hayat bir ticaretten ibarettir. Böyle söyleyince biraz garip geliyor, farkındayım ama gerçek böyle. Maddi ya da manevi bir şeyler satar, bir şeyler alırsın. İhtiyacı olan birine yardım eder, duygusal tatmin yaşarsın. Yani en masum görünen fedakarlıklarda bile yapanın kendi çıkarına olan bir şey vardır. Böyle söyleyince bu durumdan rahatsız olduğumu düşünmeni istemem, sadece durumu izah ediyorum; bu durum kötü bir şey değil, eğer ticaret adilse.
“Yengeç suda yaşar ama yüzme bilmez, suyun içinde yürür.” İnsanların büyük çoğunluğunun dünyanın işleyiş düzenini çözemediği için çok daha fazla acı çektiğini düşünüyorum.
Bir insanı sevmemen, ondan nefret ettiğin anlamına gelmez; sadece dünya üzerinde kısıtlı olan vaktini onunla geçirmek istemediğin anlamına gelir. Nefret, sevgisizlikten öte bir şeydir.