Kitap birbirinden farklı bölümlerden oluşup tarihten önemli insanların başarılarını ele alır. Ancak bazı eksik ve yanlış bilgiler yer alıyor.
Bizans’ın fethi anlatılırken Sultan II. Mehmed’in “barbar” olarak nitelendirilmesi tezat geldi. 15. yüzyılda fetih can kaybı ve yıkım içeren kaçınılmaz bir süreçti; bu durum sadece Osmanlı’ya özgü değildi. Buna rağmen bazı kaynaklarda Mehmed, daha önceden Roma İmparatorluğuna elçiler göndererek, teslim oldukları takdirde halka zarar vermeden sahip oldukları değerli eşyalarla birlikte şehri terketmeleri gerektiğini iletmişti. Ancak karşı taraf bu teklifi reddetti.
Fetih sonrasında; İstanbul’un yağmalanmasını durduran, şehri imar ettiren ve farklı inançlara yaşam alanı tanıyan bir lideri tek taraflı etiketlerle tanımlamak yerine, tarihi kendi şartları içinde ve çok yönlü değerlendirmek gerekir.
Ayrıca daha kitabın başında Mehmed’in, babası Sultan Murad’ın ölüm haberini yirmi bir yaşında aldığı kaydedilmiş ancak doğru bilgi: Babası Sultan Murad öldüğünde Mehmed 18 yaşındaydı ve ikinci kez tahta geçti. İstanbul’u 21 yaşında fethetti.