Charlie Gardon düşük IQ ile doğmuş,32 yaşında genç bir adamdır. Çocukluk yıllarını arkadaşları ve ailesi tarafından dışlanarak geçirerek,yalnızlığa mahkum edilmiştir. Bir fırıncıda çalışan Charlie nin hayali de diğer insanlar gibi akıllı olabilmek, onlarla güzel arkadaşlıklar kurabilmektir. Bunun için sadece "Algernon Laboratuvar Faresinde"test edilmiş bir deneye gönüllü olur.
İlk başta doktorlar her gün ne düşündüğünü,ne hissettiğini vb. anlatan ilerleme raporlarını yazmasını isterler.Raporlar başta imla hatalarıyla yazım yanlışlarıyla dolu olsa da,ameliyattan sonra bu yanlışlar yavaş yavaş kaybolur.Kolay okuyabildiğini,yazabildiğini,hatta düşünebildiğini anlayan Charlie artık kolay arkadaş edinebileceğini,sevdiği kadına açılabileceğini düşünür. Ancak bu sefer de zekası normalin üstüne fırladığından,çevresinde yine yadırganır,kıskanılır ve arkadaş edinmekte yine başarısız olur.
Kitabı okurken karmaşık duygular içerisindeydim.Zaman zaman kızdım,sinirlendim hatta gözlerimin dolduğu yerler bile oldu.Betimlemeleri kurgusu o kadar güzeldi ki Charlie nin yalnızlığını,hüznünü ve sonunda uğradığı hüsranı kalbimde hissettim. Okumadıysanız bir şans vermelisiniz. Keyifli okumalar.