T
@tugbasrn
söylenecek bütün sözlerin söylenmiş olduğunu, yeniden söylenmeye değer söz kalmadığını, bu nedenle de bir şey söylemekten çok, güzel söylemenin önemli olduğunu ileri sürüyordu.
Bir kız çocuğu büyümez, kaç yaşına gelirse gelsin asla büyümüş gibi hissetmez kendini. Son nefesini içi arzularla, heyecanlarla dolu bir kız olarak verir.
“Sen filozof da değilsin, bilim insanı da. İnsanlığın sorunlarını halletmeyi bırak da kendi küçük hayatının sorunlarını çöz.”
“Hem” dedi, “bu daha eğlenceli.”
Eğlenceli mi? İyi ama ben eğlence aramıyordum ki! Gençliğin gözünde film, müzik, kitap, televizyon sadece eğlence amacına yönelikti artık. Her şeyde bir eğlence arıyorlardı.
“Sen iyimserle kötümserin hikâyesini biliyor musun?”
“Hayır!” dedi.
“Kötümser, ‘İşler daha kötü olamaz’ diye feryat ederken, iyimser, ‘Olabilir, daha kötü de olabilir’ dermiş. Şimdi söyle bakalım. Sen iyimser misin, kötümser mi?”