T
@tugbasrn
Şu anda okuduğu kitap
Çalıkuşu
Yıllardır sürekli karşıma çıkan ama okumayı düşünmediğim , bu uygulamada gezinirken bir kullanıcının "Hangi kitapta yaşamak isterdiniz?" sorusuna çoğu kişinin Çalıkuşu yazması ve benim hiç içinde yaşamak isteyeceğim bir roman okuyamamış olmam beni bu kitabı okumaya ikna etti.
Nedense kitapta bi akıcılık var bir iki sayfa okudum ve sonuna kadar gitme isteği uyandırıyor. Feride' nin küçüklüğü o kadar tatlı ki gerçekten kitabın içinde Feride' nin yerinde olmak istediğim çok zaman oldu. Feride çocuktu mutluydu, bahar gibiydi, sonra büyüdükçe soldu eskisi gibi neşesi kalmadı. Yıllarca çok sevdiği birisinden nefret etmek zorunda kaldı. Benim de neşem onunla birlikte zaman zaman solup yeşerdi tabi. Kamran' ın başka bir ülkeye gittiğinde Feride' yi aldatacağına emindim nedense. Feride bırakıp gitmekle de haklıydı belki de bilemiyorum. Ama gitmeden önce Kamran' la konuşmasını beklerdim. Çünkü insan aşık olunca sevdiğinden gitmemek için bin türlü bahane arar. Ama o gitti ve yıllarca içinde tuttu aşkını. Beş yıl sevdiğinden uzak kaldı ama bir kere bile kalbinden başkasını gözü görmedi. Kamran ise ilk fırsatta aldattı onu. Asıl zor olan sevdiğin birisini o olmadan yıllarca kalbinde taşımak değil kalbinde birisi varken bile başkasına o gözle bakabilmek, dokunabilmek bu bence daha zor ve bir insan bunu kolayca yapabiliyorsa bana göre o insan gerçekten sevmiyordur. O yüzden Kamran' ın aşkına pek inanmadım. Ama kitabın sonunda tekrar beraber olduklarında sevindim çünkü Feride gerçekten çok seviyordu, ve onu mutlu edebilecek tek yol buydu.
Sonuç olarak ben yine kendime içinde yaşamak isteyeceğim bir kitap bulamadım. Feride' nin yaşadıkları çok zor şeyler çünkü herkesin kaldırabileceği şeyler değil. Ama kitap konusu olsun karakterleri olsun çok güzeldi, samimi geldi içimi ısıttılar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öyle görüyorum ki, bu gözler artık beni anlayabilecek kadar ıstırap çekmiş ve düşünmüş.
Onu ne kadar sevmiştim. Şimdi ne kadar nefret ediyordum.
Daha yirmi üç yaşıma girmedim; yüzümden, vücudumdan çocukluğun izleri silinmedi; halbuki gönlüm, baştan başa bütün sevdiklerimin ölüleriyle dolu.