Şemsettin Sami'nin kaleme aldığı Taaşşuk-ı Talât ve Fitnat, Türk edebiyatının batılı anlamda ilk romanı olarak kabul edilir. Edebi açıdan oldukça zayıf bir yapıya sahip olsa da –karakter derinliğinden yoksun, olay örgüsü basit ve dönemin romantik etkileri ağır basan bir üslup taşısa da– biraz sıkıcı gelebilir okuyucuya. Yine de, Tanzimat dönemi edebiyatının bu cesur adımı, yerli roman geleneğimizin mütevazı ama değerli bir başlangıcıdır; sonraki eserlere ilham veren tarihi bir köşe taşıdır.