İsmet ile aramda bariz bir klasman farkı vardı. O Almanya’dan gelen afili çikolata, bense mahalle arasında, Kartal araba arkasında kilo ile satılan ucuz bisküviydim.
Elimi cebime atıp ne var ne yok koydum Tahsin’in tezgahına. Bugün nakit işliyordu. Burada bir çete kuruluyordu ve ben de lideriydim. “ Bize üçer tane petibör, birer tane de küçük şişe kola,” dedim. Parayı saydı Tahsin. Kola dolabına doğru gitti. Üstünlüğümü kabullenmişti.