Tuğçe
@tugce_ee
Ordınov yaşam rengi, pırıltısı, girdabı, gürültüsü karşısında, yatağından yeni kalkmış ve etrafındaki insanların donuk hareketlerinin çeşitliliğini ilk defa görmüş bir hasta gibi yorulmaya başladı. Yaşamı, çalışmalarını ve hatta geleceği için korku duymaya başladı. Yeni bir düşünce keyfini iyice kaçırdı. Birdenbire tüm yaşamını yalnız geçirdiğini, ne kimsenin onu sevdiği ne de onun kimseyi sevebildiği aklına geldi.
Reklam
Elinde olmaksızın kalbi sevgi ve merhametin hüznüyle çarpmaya başladı.
Bilim, kullanmasını bilenler için -bir kazanç kapısıdır; Ordınov'un bilim tutkusu ise kendine doğrulttuğu bir silahtı.
Odasına bir manastıra girmiş gibi kapanmış ve dünyayla ilişkisini kesmişti. İki yıl süren bu yaşam onu insanlardan iyice uzaklaştırmıştı.
Soğuk ve puslu bir sonbahar akşamıydı; genç adam düşünceliydi ve nedenini bilmediği bir hüzün yüreğini sıkıştırıyordu.
Reklam