Ölmek nasil bir ansa yasamak da bir an. Gözlerini kapar ve bütün gereksiz korkularn çözülüp gitmesine izin verirsin. Sonra korkudan muaf olan bu yeni varolus halinde kendine sorarsin: Ben kimim?
Süpheler olmadan yasayabilseydim neler yapardim? Haksizhga ug-rama korkusu olmadan yasayabilseydim? Acidan korkmadan seve-bilseydim? Yarmn o tadi nastl özleyecegimi düsünmeden, bugünün tadint çikarabilseydim? Zamanin geçisinden ve sevdiklerimi benden calabileceginden korkmamis olsaydum? Evet. Ne yapardim? Kimleri umursardim? Ne için savasirdim? Hangi yollarda yürürdüm? Nelerden haz alirdim? Içimdeki hangi gizemleri çözerdim? Kisacası nasıl yaşardım