Tuğçe Özgör
@tugceozgorr
Kutsal evlilik bağıyla bağlanmış bir cadı ve bir cadı avcısı. Böyle bir hikaye tek bir şekilde sona erebilirdi: Bir kazık ve bir kibrit.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Ölümle bitmiyor. Âşıklar ölüyor, evet ama krallıklar düşmanlıklarının üstesinden gelerek bir ittifak kuruyor. Umutla bitiyor.”
İkna olmamış bir şekilde kaşlarını çattı. “Ölümün umutlu bir yanı yok. Ölüm, ölümdür.”
“İnsanlığın sosyal yapısını inceleyen, iyilikle kötülüğün nüansını yorumlayan ve savaş tutkusunu, sevgiyi, dostluğu, ölümü anlatan bir hikaye…”
“Okuması oldukça keyifli. Karakterler aslında düşman krallıklardan ancak dünyayı yok etmek için yapılan bir koployu deşifre ettiklerinde birlikte çalışmak zorunda kalıyorlar. Başlangıçta birbirlerinden nefret ediyorlar ama zamanla farklılıklarını bir kenara bırakabiliyorlar ve…”
Suyun yüzümüzü yansıttığı gibi, yürek de insanın içini yansıtır.
“Bu ne anlama geliyor?”
“Demek istediğim… su, ayna gibidir,” diye açıkladı kocam, hafifçe kaşlarını çatarak. “Yüzümüzü bize geri yansıtır. Ve hayatlarımız; tuttuğumuz yol, yaptığımız şeyler de…” Bakışlarını ellerine çevirdi, birden gözlerimin içine bakamaz olmuştu. “Kalbimizden geçenleri yansıtırlar.”