Ben insanın patavatsız olanını severim. Muhatabımın kulağı öyle ağzından her çıkanı duymayacak. Adam bazen ne dediğini bilmeyecek. Her daim usturuplu oturup kalkan, ne dediğini ölçüp biçen adama ben nasıl güveneyim? Belli etmemeye çalıştığı bir halt var ki kendisini frenliyor. Beşer şaşar. Şaşmıyorsa, yediği naneleri sakladığındandır.
Yaşamakta benim gözüm yok, ama petunyama kim bakacak? Petunyamı gözüm arkada kalmadan emanet edebileceğim bir insan evladı bulsam, geçen ilk trenin önüne atacağım kendimi.Gel gör ki kimselere güvenemiyorum.