Hayatımızı bir süre sonra saçma bulacağımız şeyler için heba ediyoruz. Dün uğruna her şeyi verebileceğimiz şeyler ona ulaşınca umrumuzda olmuyor. Saatler ,günler,haftalar,aylar geçiyor hiçbir şey yapmıyoruz. En çok da vaktim yok diyoruz. Neye vaktimiz yok? Vaktimiz ne zaman olacak?
İnsan vazgeçtiğinde ölür asıl , pes ettiğinde, bu kadarı yeter artık dediğinde...
Pes etmemek dileğiyle.
Tabii ki de ilk kitabı okuyup serinin devamını getirmemezlik olmazdı. Ve aslında ilk seferinde okuduğum zamanki düşüncelerimle şu anki düşüncelerim pek farklı değil. Evet bu kitap 1. Kitaba göre çok daha güzel , etkileyici ve sürükleyiciydi.
Karantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikayesi — İkinci PerdeBeyza Alkoç · İndigo Kitap · 201719,1bin okunma