Çağrı

Çağrı
@tuncbilge_
Herkesin bir hirasi olmali bu zamanda, Gökyüzü yagmursuz kaldiginda Yeryüzünün günahlari bunalttiginda Insanlardan sıkıldığımızda Sahte efsunlara kariştiğinda ömrümüz, Kalabaliklar içinde yalniz kaldigimizda Peygamber kokan bir hirasi olmali insanin...
Reklam
Ah çiçeğim bırak artık şu dünyadan incelik beklemeyi..
Ali
Şimdi Gülfemin şefkatli bir o kadar hüzünlü gözlerinin içine bakarak şöyle demem gerekmezmiydi : Ah Gülfem! Hatırlar mısın o sabahı? Ruhumun derinliklerinde büyük bir boşluk, hayata dair ağır bir kırgınlık taşırken; sen, yüzündeki içten tebessümle bana yalnızca bir 'Günaydın' demiştin. ​O an, bütün kederlerimin bir sabun köpüğü gibi sönüp gittiğini hissettimiştim. Tuhaftır ki; bir insanın ruhundaki fırtınaları, bir başka ruhun nezaketi nasıl olur da böyle bir anda teskin edebilirdi ? Şurası muhakkaktır ki, insanın bütün dertlerini unutturan, onu kendi benliğinden çıkarıp ulvi bir gayeyi hissettiren bu hâl, hakiki bir aşktan gayrı ne olabilirdi ? Şayet bu sarsılmaz muhabbet gerçek aşk değilse, bu dünyada sadakat ve hakikat namına başka ne aranabilirdi ? Bilge çağrı tunç/Ali
Yeryüzü boşaldı, habersiz miyiz? Güneşe göç var da, kalan biz miyiz?