Bitirimhane fakir insanların fakir yerlerde açtıkları kumar yerleridir. Lüksü yoktur, buraya devam edenler poker, bakara gibi ‘sosyete’ oyunlarını bilmezler.
Dündar Kılıç'ın uzun hapislik yıllarında tanıdığı kişilerin listesi, sanki aydınlarımızın Türkiye’nin yakın tarihinde çektiği zulmü de belgeler gibiydi: Şadi Alkılıç, İlhan Selçuk, Cemal Madanoğlu, Sabahattin Eyüboğlu, Ali Sirmen, Osman Arolat, Aydın Engin, Bozkurt Nuhoğlu, Tanju Cılızoğlu ile zamanın gençlik liderleri Deniz Gezmiş ile Mahir Çayan.
Sosyolojik, ekonomik, psikolojik, hatta genetik etkenler ne olursa olsun, Dündar Kılıç okuyup öğretmen olma amacını terk etmiş ve kabadayılık âleminin dönüşü olmayan yoluna adımını atmıştı. Bundan sonraki okulu hapishaneler, eğitimi bu âlemin raconunu öğrenmek, işi de bunları uygulamak, uygulanmasını sağlamak olacaktı.
İstanbul kabadayılarının aksine Ankara kabadayıları ile ilgili yazılmış eser yok denecek kadar azdır. En temel kaynak, Halil Soyuer’in Ankara Kabadayıları adlı kitabıdır.