h
Hapishane
6 üyeTakip
Hapishane değil, ilk hapis, Adem Peygamberle başlamıştır. Hapsetmek, hacr, yani yasak etmek mânasına gelir. Allah, birini, insanların kendisiyle düşüp kalkmasından menedince, ona boyun eğer; bütün müminler de, o adama yaklaşmazlar, her türlü ihtilât ve muameleden kaçarlardı. Hal böyle olunca, tabiî olarak, ne duvar, ne hücre, ne de odaya lüzum görülürdü. Allah ne zaman ve ne işde tevkif emrettiyse, mümin suçlu, evinde veya başka bir yerde kendisini hapsetti; ve bu itaat ve inkıyattan dolayı hapishaneye ihtiyaç duyulmadı. Peygamberimiz (salât ve selâm O'na olsun) zamanında Kaab İbn-i Zübeyr bir suç işledi; ve bunun üzerine Kainatın Efendisi onu ihtilattan menettiler. Kâab, bulunduğu mevkide kaldı. Nâdim ve pişman oldu, affını diledi ve affedildi. Mübarek Peygamber hırkasına da nail oldu. İşte o zamandan beri hapis, din icaplarından olmuştur. Kavimlerin, şahısların, adetlerin, zamanların, mekânların, cürümlerin değişmesiyle birçok hapis tarzı ve hapishaneler çıkmıştır. Emeviler, Abbasîler zamanlarında hapis, evlerde icra edilirdi. Allaha itaat ve inkıyat azaldıkça, cebrî muhafaza tedbirleri çoğaldı ve ayrı hapishaneler bina edildi. İslâmiyette hapis, sadece Allah emriyle tevkiften, hali üzere durdurmaktan ibaretti. Tevkifhaneler Emevî ve Abbasî melikleri devrinde ve onlardan da sonradır.
Sayfa 134 - Ekim 2012, «RÂBITA-İ ŞERİFE», İSLAMDA CEZÂ: CEVAPLAR, b.d.y
Buket UzunerHapishane
"Kendi inşa ettiğimiz hapishanelerde yaşıyoruz; adına ev, aile, akrabalar, töreler diyerek. Sonra bu duvarların arasında boğulup, çıldırıyor, ama yıkılmasın diye de uğruna hayatımızı siper ediyoruz!"
Kendinize "Ben" adında bir hapishane yapmışız, bir türlü tahliye olamıyoruz.
Sayfa 87 - İletişim Yayınları & 8. Baskı & 13. Ateş hâlâ sıcak, fazla uzaklaşmış olamam Osman·Kitabı okudu
